مرتب سازی:
کیفیت غنیمتشمردن ماه مبارک رمضان
9این همه تأکید میکردند مرحوم آقا نسبت به ارتباطات، برای همین قضیه است دیگر. برای همین است دیگر. منتها ما اینا را جدی نگرفتیم. همین! جدی نگرفتیم. کتابهای آقا بس است. صحبتهای آقا بس است. آنی که قبلا پیش ایشان در خدمت ایشان بودیم بس است. خب بس است؟ خب دیدیم دیگر! دیدیم چه شد دیگر. اگه بس بود، خب بس بود دیگر! اگه بس بود، بس بود!
پس چرا انقدر تعریف میکردند؟ چرا انقدر تشویق میکردند نسبت به این ربط؟ چون نفس با این ربط است که قوام خودش را پیدا میکند. ما که به مرتبه فعلیت و کمال نرسیدیم! رسیدیم؟ نه! هر کسی رسیده، انگشتش را بلند کند!
همه نقص داریم. و این نقص، در تفکر ما وجود دارد. در صفات ما وجود دارد. توجه کنید یکی یکی دارم میگویم. در تفکر نقص داریم. در صفات نقص داریم. در مَلَکات نقص داریم. در توهّمات و تخیلات نقص داریم. در گرایشها و سلیقه نقص داریم. حالا آن نقصها دیگر کم کم به مراتب دیگر و ظرافتهای دیگری میرسد حالا آنجا بماند. ما فعلا در همین مرتبه مثال و مرتبه مُلک، ظهور مثال فقط در همینجا ما فعلا نگه داشتیم. نقص داریم آقا! نقص داریم. نماز شب میخوانیم ولی نقص داریم. ذکر داریم، ولی نقص داریم. خواب میبینیم، نقص داریم. مکاشفه میبینیم نقص داریم. اگه نقص نداشتیم، پس چرا حرفهایی که میزنیم خلاف درآمد؟ پس چرا خلاف درآمد؟ پس چرا مکاشفاتی که کردیم خلاف درآمد؟ مگر ادعای کمال نسبت به ما نمیکردند؟ پس چه شد؟ پس چرا وعدههایی که داده میشد خلاف درآمد؟ پس نقص است دیگر! نقص است! شوخی هم نداریم! نقص داریم. این نقصها را چگونه باید برطرف کرد؟ آیا انسان خود میتواند با تفکر در خود به این نقصها برسد و آنها را درمان کند؟ گیرم بر این که به این نقصها رسید. اما کیفیت درمانش چیست؟ اینجا آنجاییست که دیگر کمیت همه میلنگد! کمیت همه میلنگد! کمیت همه میلنگد!