مرتب سازی:
کیفیت غنیمتشمردن ماه مبارک رمضان
2أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم
وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبىالقاسم مُحَمّدٍ
وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ
وَ قَد رَجَوتُ أن لّا تُخَیبَ بَینَ ذَینِ وَ ذَینِ مُنیتِى. فَحَقِّق رَجائِى وَ اسمَع دُعائِى یا خَیرَ مَن دَعاهُ داعٍ وَ أفضَلَ مَن رَّجاهُ راجٍ.
اینطور که به نظرم میرسد در سال گذشته، ظاهرا فقرات دعای ابوحمزه به اینجا رسید. حالا آنطوری که باید و شاید که خب در خور ما نیست ولی نمیدانم تا حدودی که وعده داده شده بود عمل کردیم یا اینکه مطالبی باز باقی ماند؟ علی کلّ حال از همین فقره امسال با توفیق إلهی و اجازه ظروف تا حدودی که بتوانیم، در خدمت رفقا هستیم و امیدواریم که خداوند امسال را نیز همچون سنوات گذشته از مواهب عامه و خاصه خود، به آنچه را که بندگان صالحش را نصیب میکند، خداوند قسمت کند.
من الآن که داشتم میآمدم، در راه با خود میگفتم که واقعا عجیب است این ماه مبارک رمضان، یک منّتی است إلهی، که خداوند بر ما بندگانش قرار داده و این مسئله را برای افرادی که بخواهند واقعا به دنبال باشند، و پیگیر باشند، مهیا کرده. خیلی از موارد اتفاق میافتد که حالا مصلحت چه هست ما نمیدانیم ولی خیلی موارد میبینیم اتفاق میافتد افرادی که آنها خب به دنبال مطلبند، به دنبال مطلوبند، به دنبال مقصودند، ولکن ظروفی که در او قرار دارند، اجازه برای فعالیت و فراغت بال را نمیدهد. حالا مختلف است دیگر، موانع مختلف است. محیط خانواده است، محیط کار و زندگی است، ارتباطات دیگر است، مسائل اجتماعی است، هرچه هست، درگیریهایی هست و مسائلی هست که انسان را از رسیدن به اون مطلوب مانع است.
گرچه خداوند به باطن نگاه میکند و به قلب نگاه میکند و به همان نیت و به صفای باطن نگاه میکند و بسیاری از این خواستها، این خواستهای ظاهری است. خواست واقعی نیست. ما خبر نداریم. خواست واقعی، و آن نیت واقعی و اراده واقعی، اگر باشد، در همه ظروف و در همه اجواء و در همه ازمنه و امکنه، این راه خودش را میرود. شخص راه خودش را طی میکند. اگر خواست خواستِ واقعی باشد. اراده، اراده واقعی باشد. چه در سعه باشد، و چه در ضیق باشد. چه در صحت و سلامتی باشد، و چه در مرض و مشقت باشد، راه خود را میرود. زیرا در آن موقعیت، مشیت و تقدیر الهی بوده است که او را قرار داده. این خیلی نکته مهمی است ها! باید دقت کنید. نباید به دنبال این باشیم که آن موقعیت عوض بشود، تغییر پیدا کند، فضایی باشد، فراخی باشد، سعه بال باشد، فراغت بال باشد، راحتی باشد، خوشی، انبساط باشد، فرض انفتاح ... نه! اینها نیست! در آن وضعیتی که جناب خواجه در آن وضعیت میفرماید: