معنای کراهت و عدم رضایت پروردگار از بندگان

یک عبارتی امام سجاد علیه السّلام دارند این عبارت را باید قاب کرد، رفقا قاب کنند و در منزلشان بگذارند. آن عبارت این است که خدایا (من عین متن عربی را در ذهنم نیست) دوستان پیدا کنند، ظاهراً در دعای روز عرفه‌ی حضرت باشد، چون حضرت [سجاد علیه السلام‌] یک دعای روز عرفه هم دارند. خدایا به آن مقداری که مرا در میان مردم عزیز و بلندمرتبه و معروف و صاحب نام می‌گردانی به همان مقدار مرا در خودم ذلیل و پست و منحطّ و سرکوفته در درون خودم بگردان. خیلی این دعا دعای عجیبی است، خیلی.

خدا نکند که موقعیت انسان در میان افراد باعث بشود که در درون خود هم بالا برود! یعنی انسان بالاخره یک جایگاهی برای خودش تصّور می‌کند هر کسی وقتی که تنها بنشیند چراغها را هم خاموش کند دور و بر او هم کسی نباشد، افرادی که بیا و برو و بَه بَه و چَه چَه و صلوات بفرست و اینهایی که انسان را می‌برند تا دم جهنّم و یک لگد می‌زنند و انسان را با سر می‌اندازند در جهنّم و بعد می‌گویند خوش آمدی! خوش آمدی که ما مأموریت خود را انجام دادیم و تو را تا آن قدم آخر همراهی کردیم و تو را با مغز به آن قعر جهنم انداختیم! این عبارتهایی که من می‌گویم عبارتهای مرحوم آقا است که نقل می‌کنم از خودم نمی‌گویم عین این عبارتها را ایشان در یک همچنین زمینه‌هایی می‌فرمودند می‌اندازند و بعد برمی‌گردند و عین خیالشان هم نیست که با انسان چه می‌کنند با سعادت و عاقبت انسان چه می‌کنند خبر ندارند، می‌برند.

یک شخصی آمده بود پیش ایشان و تقاضای خلافی داشت که ایشان برای او یک کاری بکند و کار خلاف بود. من دیدم ایشان دارند به او می‌گویند آقای فلان! بنده با شما همراهی و مصاحبت می‌کنم و با شما رفیق طریق خواهم شد ولی تا دم جهنّم! از دم جهنّم به بعد راهمان را جدا می‌کنیم! شما در آن‌جا تشریف می‌برید و برای بنده جای دیگری در نظر گرفته شده است، به آن‌جا خواهم رفت، ولی تا دم‌ در جهنّم در خدمت شما خواهیم بود اگر مایل هستید. یعنی: