حقیقت حرکت و نقد نظریه صدر المتالهین

در هر آنی یک خلق جدیدی از آن ذات منشعب می‌شود یا به عبارت بهتر ظهور پیدا می‌کند یا تحقّق پیدا می‌کند یا صدور پیدا می‌کند، هرچه می‌خواهید اسمش را بگذاریم، این خلق جدید و این پدیده و حیثّیت حدوثّیه‌ی جدید، این مستند به چیست؟ مستند به آن نیروگاهی است که او الآن در حال حرکت است، با هر گردش این توربین این برق را دارد ایجاد می‌کند. با هر گردشی که این گردش برقی را که به وجود می‌آورد با گردش دور قبل فرق می‌کند، در هر دقیقه توربین حدود ٥٠٠٠ دور می‌گردد. هر دوری که الآن دارد می‌گردد با آن قبلی می‌بینید که تفاوت دارد، آن قبلی یک پدیده به وجود آورد الآن یک پدیده‌ی دیگر، منتهی چون متّصل است ما این پدیده را واحد و مستمر می‌دانیم در حالی که استمراری نیست. استمرار چه؟ این حرفها چیست؟ ادامه چه چیز؟ استمرار در توالی وجودات به این معنا صحّت پیدا می‌کند نه استمرار به معنای تخلّق و تحقق وجود واحد و بعد همان وجود واحد کش پیدا کند و جلو برود و همین طور به آن بقاء خودش ادامه بدهد، این ادامه غلط است. این استمرار غلط است ها، همه این حرفها غلط است. استمراری ما نداریم.

شما الآن که دارید این اشیاء در مقابل خودتان ساکن می‌بینید، این حرکتها را دارید می‌بیند، اینها به خاطر چیست؟ به خاطر این است که آن کیفیت تصویر برداری و انتقال آن تصویر به مغز این حرکت با آن حرکت خود اعیان و اشیاء خارجی با هم می‌خواند حالا اگر فرض کنید که این دوتا حرکت با هم نخواند یا آن شی‌ء خارجی در حرکت خودش کند خواهد شد یا آن شی‌ء خارجی تندتر از آن‌چه که این چشم دارد عکس برمی‌دارد و در هر ثانیه ٢٤ مرتبه هی دارد این را به مغز منتقل می‌کند و نظائرش هم خیلی زیاد است و مثالهای بر این مسئله خیلی زیاد است که تا این‌که مغز احساس کند یک پدیده خارجی را و درک کند و او را از ماقبل و مابعد جدا کند، فوراً پدیده بعدی می‌آید جای او را می‌گیرد و فرصت فکر کردن را به مغز نمی‌دهد تا مغز دوباره می‌خواهد نسبت به آن پدیده و آن صورت جدید که به او وارد شده فکر کند و او را متمایز از ماقبل و مابعد کند [دوباره پدیده بعدی می‌آید و جای او را می‌گیرد.] چون ما در آنیات زندگی می‌کنیم، گذشته گذشت. آینده هم نیست فقط الآن است همین که می‌خواهد این را از آینده و قبل جدا کند یکدفعه صورت جدید می‌آید، فرصت نمی‌دهد، اگر شخصی مغزش بتواند سریعتر از مغز معمولی و آن فرکانسها و انتقالی که از شبکیه به مغز صورت می‌گیرد بخواهد از آن انتقال معمولی بیشتر باشد، آن حرکت دایره‌ای را یا آن حرکت امتدادی را در آناتِ مختلفِ‌ خودش خواهد دید و بین آنها و بین بعدی فاصله و افتراق خواهد دید نه این‌که همه را به یک سطح و یکسان ببیند چطور این‌که در بعضی از اوقات برای بعضی از افراد این مسئله دیده شده.