حقیقت حرکت و نقد نظریه صدر المتالهین

وفدت علی الکریم، شعری که امیرالمؤمنین علیه السّلام بر روی قبر حضرت سلمان رضوان اللَه علیه نوشتند این بود و درست هم نوشتند و حق هم همین است که نوشتند و اعتقاد خودشان را نوشتند و شوخی و رودربایستی هم نکردند، آخر امیرالمؤمنین شوخی نداشت امیرالمؤمنین واقع بود حالا تواضع کند! خدایا من متواضعم ببخشید ما حالا گرچه خیلی علم داریم ما حالا اینها را ندیده می‌گیریم، خدمت شما رسیدیم این مقدار را ندیده می‌گیریم! نه بابا! حضرت روی قبر سلمان با انگشت خودش روی خاک نوشت: وفدت علی الکریم بغیر زادی/ من الحسنات و القلب السّلیمی، من وارد شدم بر یک شخص بزرگ بدون زاد، بدون توشه، آن توشه چیست؟ آن توشه عبارت است از حسنات و قلب صاف و پاک، نه! نه قلب صافی دارم و نه حسناتی دارم، هیچی! خلاص! راحت. بعد حضرت می‌فرماید که: و حمل الزّاد أقبح کل شی‌ء/ إذا کان الوفود علی الکریمی. وقتی شما به مهمانی یک بزرگ می‌روید نهار هم با خودتان می‌برید؟ این اهانت نیست؟ اهانت نیست؟ پس سلمان که الآن وارد شده، در این‌جا زاد ندارد، نه قلب سلیم دارد و نه حسنات دارد، هیچی ندارد، اینها باور آنها بودها! تواضع نمی‌کردند، باور داشتند این مسائل را، باور داشتند.

حالا ما هم در این شبها کشکولمان را بگیریم دستمان و ببریم به امام زمان بگویم خودت نگاه کن هیچی در این نیست، فقط هوا پُر از هوا است، هیچی در آن نیست هرچه خواستی خودت در آن بریز، واگذار کنیم، تسلیم کنیم تقدیر خود را، واگذار کنیم تقدیر خود را و اراده و آینده خود را به حضرت، هرچه خودش می‌خواهد خودش صلاح می‌داند خودش برای ما مشیت او اقتضا کند او اختیار کند، اختیار او را بر اختیار خودمان ترجیح بدهیم، به جای اراده خودمان اراده او را بنشانیم. این مسئله در این شبها باید مورد توجّه قرار بگیرد.