رحمت عام و رحمت خاصّ پروردگار متعال

ایشان خب در این جا نگاه می‌کند می‌بیند که به حسب ظاهر این مال اشکال ندارد، اگر به او می‌گفتند که این گوسفند گوسفند غصبی است، این بزی که الآن آوردند غصبی است، شاید جناب شاه نعمت اللَه نمی‌خورد و دست نگه می‌داشت، گرچه به یک نحوی ممکن بود برملا بکند، ولی به حسب ظاهر انجام نمی‌داد و نمی‌خورد، ولی چون این مسئله گفته نشده، این شروع می‌کند به خوردن این که این را شروع می‌کند به خوردن این بر آن اساس که در مأکل اولیا نباید امر حرام باشد بر آن اساس این راه خودش را پیدا می‌کند و معلوم می‌شود که این حلال بوده یعنی معلوم می‌شود این مسئله از اوّل حلال بوده اما اگر از اوّل به آنها گفته می‌شد شاید می‌گفت که این غصبی است و من تا روشن نشود من دست به این غذا نمی‌زنم و از این غذا صرف نمی‌کنم این نحوه اجرای حکم در شریعت این واقعاً عجیب است یعنی یکی از معجزات شرایع، علی‌الخصوص شریعت مقدس اسلام این است که احکام برای همه علی السواء است، هیچ تفاوتی نمی‌کند هیچ فرقی در این جا نمی‌کند نسبت به افراد یکسان است.

و ما این را ما مشاهده می‌کردیم، ما این را می‌دیدیم، این را ما احساس می‌کردیم، در زندگی آنها در کیفیت ارتباطات آنها، این مسئله مورد نظر و مورد دقّت بود، چرا باید این طور باشد؟ چرا باید حکم برای همه یکسان باشد؟ چرا؟ زیرا تمایل افراد به شخص و عدم تمایل افراد به شخص که به آن حیثیات واقعی آنها و ادراکات واقعی آنها برنمی‌گردد بسیاری از این تمایلات ممکن است به واسطه حب و بغضهای ظاهری باشد ممکن است به واسطه مسائل قوم و خویشی باشد، ممکن است به واسطه مسائل رفاقتی باشد، ممکن است به واسطه وصول به منافع باشد، شخص منفعت خودش را در این می‌بیند به کارهای زشت او نمی‌نگرد و توجیه می‌کند، ولی وقتی که موقعیت خود او در یک قضیه با آن توقّعاتش تغییر پیدا کرد، آن موقع در مقام برمی‌آید، پس تا آن موقع تو کجا بودی؟ خب این که دارد ده سال خلاف می‌کند چرا الآن زبانت درآمد؟ امروز که این کار را نکرده، ده سال ... منفعت من مرا از بازگو کردن نقد باز داشت، ده سال ارتباط خانوادگی و فامیلی مرا از توجّه به خلاف نگه داشت، ده سال آن روابط خاص و منافعی که در تحت این روابط بود مرا از توجّه به خصوصیات او و عمل خلاف او و نکات سیئ او بازداشت.