رحمت عام و رحمت خاصّ پروردگار متعال

یک قضیه الآن یادم آمد که قضیه جالبی است، من این مطلب را از مرحوم آقا رضوان اللَه علیه شنیدم، یک شب ایشان برای ما که نشسته بودیم در جمع خانوادگی، این قضیه را نقل کردند، در احوال جناب شاه نعمت اللَه ولی که از بزرگان عرفا و اولیای الهی و علما و فقهاء اسلام است و از آن افرادی است که مانند او کم آمدند و قبر شریف آن بزرگوار در ماهان کرمان است و خداوند توفیق زیارت ایشان را بارها نصیب بنده کرده است، ایشان از بزرگان مفاخر اسلام بودند و بسیار مرد فقیه و عالم و حکیم و صاحب نفس و صاحب دل و کاشف اسرار بودند، بسیار بسیار مرد بزرگی بود، نقل می‌کنند که ایشان در مجلسی فرموده بودند که اولیاء الهی مال حرام از گلویشان پایین نمی‌رود یک همچنین عبارتی از ایشان نقل شد، این خبر به گوش آن حاکم می‌رسد و آن شخصی که در آنجا بوده و می‌خواسته ایشان را خلاصه محکوم کند و جلوی افراد شرمنده کند و بطلان آن را ثابت کند، یک روز ایشان را دعوت می‌کند ویک غذا و سفره می‌اندازد، بسیار سفره بزرگ و ایشان هم می‌آید مشغول غذا خوردن می‌شود با یک عدّه‌ای و بعد از تمام شدن سفره حاکم با کمال خلاصه تبختر و حق به جانب رو می‌کند به افراد می‌گوید اینک بنگرید که بطلان کلام جناب، به ایشان می‌گفتند جناب حضرت مولا می‌گفتند، ایشان ثابت شده است زیرا این غذا قطعاً حرام بوده و ایشان مال حرام خوردند، گفتند چطور این حرام بوده؟ گفتند این گوشتی که در این غذا مورد استفاده قرار گرفته گوشت یک گوسفندی بوده که این گوسفند را این عمّال ما، سربازان ما به زور از یک پیرزن بدبخت بیچاره در فلان جا گرفتند، غصب کردند، غصب کردند و دزدیده‌اند، خب مال دزدی هم حرام است، مال دزدی، پول یکی را برداشتن و در جای دیگر صرف کردن این ظاهراً حرام است، این طور نیست؟ حالا هم این طور است!! همیشه این طور بوده!! ما این طور خوانده‌ایم که اگر پول یکی را انسان بردارد و برود و در جای دیگر صرف کند، پول یک شخصی را حالا چه پول یکی یا دو تا سه تا یا بیشتر، این غصب است و حرام است و دزدی است و ما این گوسفندی را که در اینجا آوردیم این گوسفند غصبی است، ایشان گفت که این طور نمی‌شود این غذایی که بنده خوردم قطعاً حلال بوده و در این هیچ شکی نیست، بروید تحقیق کنید، حالا خودش هم نمی‌گوید قضیه چیست، بروید تحقیق کنید.