رحمت عام و رحمت خاصّ پروردگار متعال

بلکه آنهایی که دارای آن بصیرت خاصّه باشند، که اگر ما بخواهیم نظائر اینها را اسم ببریم باید بگوییم افرادی نظیر مرحوم علّامه سید مهدی بحرالعلوم و یا مرحوم علامه سید علی قاضی یا مرحوم آخوند ملاحسینقلی همدانی نظیر این افراد هستند که آنها می‌توانند در اطّلاع به ملاکات و در تشخیص موضوع می‌توانند تشخیص آن موضوع صحیحی را بدهند که حکم خاص بر آن موضوع در یک همچنین وضعیتی می‌تواند بر آن مترتّب بشود، بنده و امثال بنده باید پا را در این حریم نگذاریم و از حدّ خود تجاوز نکنیم و خلاصه در این مسائل ما را راهی نیست و در به روی ما بسته است.

ولی درباره حضرات معصومین علیهم‌السّلام مسئله این طور نبوده آنها به واسطه اتّصال به عالم ملاکات، می‌دانستند و می‌توانستند که چه کنند، حضرت خضر علی نبینا و آله و علیه‌السّلام مگر این چنین نکرد؟ این چنین کرد دیگر، این آیات قرآن گُتره نیامده، همین طوری ما آیات حضرت خضر و موسی را بخوانیم و بگوییم یک واقعه‌ای بوده وحضرت خضر بر یک جریانی اطلاع داشته!! خب این آیه‌ قرآن چه می‌خواهد بفرماید؟ و چه راهی را می‌خواهد به ما نشان بدهد؟ و چه سری را می‌خواهد فاش کند؟ برای اهلش چه سرّی را می‌خواهد فاش کند؟

آیه قران این را می‌خواهد بفرماید که گرچه ما مکلّف به احکام ظاهر هستیم و گرچه باید بر اساس علم ظاهر و معرفت ظاهری نسبت به تکالیف و به تشخیص موضوع بپردازیم موضوع الآن در این جا تشخیص آن چیست؟ الان موضوع در این جا فرض کنید که مایع آب هست که انسان می‌گوید این حلال و پاک است دیگر، در حالتی که این مایع متنجس است، ما باید این آب را پاک بدانیم و مصرف این آب اشکال ندارد، چون که ما علم غیب نداریم، ما اطّلاع بر غیب نداریم، قواعد و اصول جاریه در احکام ظاهر اقتضای حلیت را می‌کند و اقتضای برائت را می‌کند و اقتضای اقتناع را می‌کند نسبت به آن موردی که علم نداشتیم، حالا فرض کنید که اگر شخصی بیاید بگوید که آقا این متنجّس است، بنده خودم دیدم، خب در اینجا حکم عوض می‌شود، موضوع در اینجا تغییر پیدا می‌کند، موضوع اول مشتبه‌النجّاسه بود که مشتبه‌النجّاسه در اینجا به واسطه شهادت عادل تبدیل به معلوم‌النجاسه بالعلم التنزیلی لا بالعلم الیقینی و الواقعی و القطعی شد، که این شهادت عادل در این جا نازل منزله علم است و شارع مقدس در اینجا شهادت او را به جای علم، همان طوری که شما با چشمتان می‌بینید، شهادت او را هم به جای این نشانده و گفته که من تضمین می‌کنم آن چه را که عادل مؤمن، عدول مؤمنین بیان کنند بر او همان حکم را جاری کنم که خود شما به واسطه علم و به واسطه رویت و به واسطه قطعتان به آن رسیدید و به آن پی بردید این را می‌گویند علم تنزیلی.