جود و کرم خداوند سبب جرأت بندگان گنهکار بر تقاضاکردن از او

من این مسئله را نمی‌دانم در مجلس چند شب قبل که در مشهد مشرف بودم عرض کردم یا این که در مجلسی خصوصی بوده، اگر نظر رفقا باشد در این یک سال اخیری که ما با رفقا ارتباط داشتیم در مجالس عنوان و همین طور به نظر می‌رسد در شبهای ماه مبارک رمضان سال قبل، من قضیه امیرالمؤمنین علیه‌السّلام را گفته بودم، البته ائمه مسائل زیاد دارند قضایا در این زمینه زیاد است یکی از آنها قضیة امیرالمؤمین با عمروعاص است که انشاءاللَه بعداً بنده در یکی از همین کتبی که در دست تالیف دارم نظر دارم توضیح بیشتر و یک مقدار عمیقتر نسبت به این مسئله بپردازم.

اگر یادتان باشد عرض کردم که امیرالمؤمنین علیه‌السّلام با این عملی که انجام داد در مقابله با مکر و نیرنگ عمروعاص برای فرار از مرگ به واسطة شمشیر امیرالمؤمنین، حضرت چه کردند؟ حضرت یک مرتبه سرشان را برگرداندند و از قتل او صرف نظر کردند و او هم فرار کرد و رفت و از این مهلکه به حسب ظاهر جان سالم به در برد و خیال کرد که حالا کاری انجام داده، پایین‌ترین توجیهی که ما برای این مسئله کردیم، البته مطالب دیگری هم بود اگر نظر رفقا باشد آن پایین‌ترینش این بود که امیرالمؤمنین می‌خواهد بفرماید من در موارد حقه و در حوادث و پدیده هایی که حق با من است، در آن پدیده حتی از ضعف آن حریف با وجود قوت خود استفاده نمی‌کنم، حتی در موارد حق، مورد مورد حق است، امیرالمؤمنین حق است، لشگر او لشگر حق است، قتال او قتال حق است، همه لشگر معاویه لشگر باطل است، نیرنگهای او همه باطل است، ترفندهای او همه باطل، کلکها همه باطل است، عمروعاص بر باطل است، همه بر باطل، ولی امیرالمؤمنین می‌فرماید کرامت حق و عزت حق و مناعت حق و بزرگواری حق و رأفت حق و عُلُوّ حق بالاتر از این است که انسان در خود مورد حق بیاید از ضعف حریف استفاده کند و چون قوتی از او است، از آن قوت بر آن حریف بتازد، حق بالاتر از این است کرامت او بالاتر از این است، اگر این قوت را نداشتی چه می‌کردی؟ آیا این کار را انجام می‌دادی یا نه؟