جود و کرم خداوند سبب جرأت بندگان گنهکار بر تقاضاکردن از او

تا این مسئله به نظرم آمد، گفتم که نه، ما نمی‌کنیم، ما را خدا ببخشد، فلان شد، شد، نشد، نشد، به حسب ظاهر حل شد، حل شد، نشد، نشد، نمی‌کنیم و به خوبی هم گذشت و هیچ مسئله‌ای هم پیش نیامد و قضایا به صورت عادی خودش گذشت.

برای چیست این مسائل؟ برای این است که انسان به واسطة این گونه امور رشد پیدا کند، این جا تغییر پیدا کند، اینجا عوض بشود، همة اینها مال این است. لذا انسان می‌آید و می‌رود بدون توجه به این مسائل و خب نتیجه هم نمی‌گیرد.

خب مسئله به عنوان مقدمی الجیش این شبهای ماه مبارک رمضان بود و گرچه از مطالب گذشته هم مسائلی باقی ماند که برخی از آن را در جلسة قبل (جلسه مشهد مقدس) عرض کرده بودم که خلاصه در این ماه باید مراقبتمان را بیشتر کنیم، راجع به کیفیت غذا خوردن بایستی که دقت بیشتری کنیم غذاها سنگین نباشد، در ماه مبارک باید توجه به این داشت که خلاصه ذهن ما منعطف نشود و سنگینی غذا مانع نشود که از فیوضات محروم باشیم راجع به مطالب دیگر عرض کردم از آن چه که موجب تشویش خاطر است باید دوری گزینیم، مسائلی که به درد ما نمی‌خورد کاری هم از دست انسان برنمی‌آید، برای چه انسان ذکر و فکر و خودش را مشغول آنها کند؟ در حالتی که ما به مسائل مهمتر نیاز داریم و مسائل مهمتر آرامش فکر و آرامش خیال است.

و آن چه که راجع به من چندی پیش بود، اتفاقا راجع به این قضیه با خودم فکر می‌کردم البته این مسئله مربوط به خود بنده است و مربوط به رفقا نیست دیدم که خب الان وضعیت خود من و حال خود من اقتضای این را نمی‌کند، چون بل الانسان علی نفسه بصیره هر شخصی بهتر می‌داند که وضعیت او چیست، از نقطه نظر نفسی و نفسانی چه گره‌هایی دارد، دیدم که الان دیگر مثل سابق ما نیستیم که خلاصه بخواهیم به هر مطلبی گوش بدهیم، به هر خبری گوش بدهیم، هر کسی تلفن می‌کند آدم جواب بدهد، هر کسی، دائما همین طور این تلفن مقابل باشد، کی الان زنگ می‌زند کی الان کار درد، کی الان چه دارد، این حال انتظار و فلان نسبت به اینها، دیدم دیگر برای ما حال خوبی نیست، خصوصا این که خب بالاخره بعضی‌ها می‌گویند که آقا شماره را بدهید، به یکی آدم بدهد به یکی ندهد، مثل اینکه امتیازی باشد و این حرفها گفتیم آقا می‌زنیم زیر سلکات که خر ما از کره‌گی دم نداشت، دو روز پیش به بچه‌ها گفتم، گفتم بنده دیگر موبایل را صاف بوسیدم گذاشتم کنار، الفاتحه مع الصلوات، دیگر آقایان بدانند دیگر بنده موبایل ندارم و اگر کسی کاری دارد به همین تلفن منزل تماس بگیرد و بنده دیگر ندارم و فکر و خیال همه هم راحت از این که دیگر از شرور ما عرض کنم که در امان خواهند بود.