شراکت در أعمال خیر و شر دیگران به‌واسطۀ رضایت از آن عمل

تو به داری به من دروغ می‌گویی و این بالاترین دروغ است که آدم به امامش دارد دروغ می‌گوید، نه حالا به حسن و حسین و همسایه و فلان و قوم و عشیره و نمی‌دانم این حرفها، انسان بیاید به امام زمانش دروغ بگوید با امام زمانش نفاق داشته باشد، من الان امام زمان علیه‌السّلام اگر من امام زمان حاضر بودم غائب نبودم، در این جریان چه می‌کردم؟ حواست و جمع کن، گوشت را باز کن، سرت را لای برف نکن، این دو تا گوشت را باز کن، اگر من امام زمان علیه‌السّلام این جا بودم آن کاری را می‌کردم که تو داری می‌کنی؟! اگر من کار تو را بکنم فرزند پیغمبر نخواهم بود، آن وقت چطور ما می‌گوییم (يا ليتني كنت معكم فافوز فوزا عظيما؟!) ای کاش ما با شما بودیم، بفرمایید هستید همین الان نه نیازی به عاشورا داریم نه نیاز به فکر کردن ١٤٠٠ سال پیش داریم، هیچ نیاز نداریم الان امام زمان حّی حاضر تمام شد، حی حاضر، خودمان داریم می‌گوییم، خودمان اعتقاد داریم، خودمان به این مسئله اعتقاد داریم که حضرت حی و حاضر است و نسبت به ما اشراف دارد و دارد ما را می‌بیند، دارد ما را می‌بیند. آن وقت می‌آییم هر کاری که از هر شخص فاسقی بر می‌آید از ما سر می‌زند، خودمان هم دنبال رو امام زمان علیه‌السّلام می‌دانیم!! بله ما شیعه امام زمان هستیم و داریم برای ظهور حضرت دعا می‌کنیم و زمینه سازی می‌کنیم، مگر جاده خاکی است که زمینه سازی می‌کنیم وای بر آن امام زمانی که بنده و امثال من بیاید مقدمه ساز ظهورش باشند، وای بر آن امام زمان! خدا نیاورد آن روزی که امام زمان علیه‌السّلام محتاج بنده و امثال من باشد برای مقدمه سازی ظهور و فلان و این حرفها، نه کسان دیگر هستند و می‌آیند انجام می‌دهند، نه بنده هستم و نه امثال بنده، خلاصه این جریان کربلا چه شد؟! خوب جریان کربلا چه شد؟! آیا افرادی که رفتند و این عمل را انجام دادند و خودشان را فدای امام حسین‌ علیه‌السّلام و راه و مکتب امام حسین علیه‌السّلام کردند اینها خود این عملی که انجام دادند، خود این عمل آیا ثواب بود؟!