نیت ، ملاک ثواب و عقاب اعمال

کسی که به زیارت امام رضا علیه‌السّلام حرکت می‌کند فقط در ذهنش باید امام رضا علیه‌السّلام باشد فقط امام رضا علیه‌السّلام باشد تمام شد. یعنی غیر از امام رضا علیه‌السّلام، بله شاهرود این جا هست نمی‌دانم سبزوار هم آن جا مرحوم حاجی سبزواری آن جا هست، در جلوتر شاهرود نمی‌دانم هست از این به اصطلاح، نه شما که حرکت می‌کنید به سمت زیارت امام علی بن موسی الرضا علیه‌السّلام اگر در ذهنتان اینها باشد، باختید قاطی کردید، گرچه اینها از بزرگان هستند. گرچه اینها از اولیای خداهستند، گرچه اینها از عرفا هستند ولی امام علیه‌السّلام چیز دیگری است، امام علیه‌السّلام مسئله‌اش با مسئله دیگران فرق دارد. کسی که به زیارت امام علی بن موسی الرضا علیه‌السّلام می‌رود در آن، جاده‌ای که دارد می‌رود در آن جاده فقط امام رضا علیه‌السّلام باید در ذهنش باشد، نباید کسی دیگر، اگر کسی دیگر باشد وقتی به مشهد می‌رسد آن زیارتی که می‌کند کم است، چهل درصد به او می‌دهند چون در طول این حرکت ذهن قاطی بوده، مخلوط بوده از امام‌ و اینها همه نکته است اینها همه مسائل دقیقی است که بزرگان و اولیای خدا این مسائل را فرمودند بنده از خودم نمی‌گویم، بله وقتی که رفتیم زیارت حالا موقع مراجعت برمی‌گردیم اشکال ندارد، موقع مراجعت فرض کنید که در نیشابور در آن جا به قبر شیخ عطّار و فریدالدین عطّار نیشابوری که از یکی از بزرگترین عرفای عالی مقام، همان کسی که وقتی مولانا را که یک طفل خردسال بود آن کتاب خودش منطق الطیر نه، کتاب دیگر دارد یکی از آن کتاب اشعار ثلاثه را برداشت به او داد و به پدرش گفت که عن قریب است که این فرزند تو آتش به جان عالم بیفکند به مولانا جلال الدین داد در وقتی که داشتند می‌رفتند به سمت بغداد، می‌خواستند حرکت کنند بروند از بلخ که می‌آمدند این قضیه در آن جااتّفاق افتاد خوب این عطّار در آن جا و بعد هم خوب مرحوم حکیم سبزواری که بسیار، بسیار مرد بزرگ و به قول خدا رحمت کند آن رفیق شفیق ما را، مرحوم آقای بیات، ایشان می‌گفتند که در یک سفری که با مرحوم آقای انصاری داشتند بر می‌گشتند از مشهد.