علت نگرانی امام سجاد علیه السلام ازخواندن خداوند متعال

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

ادعوک یا رب راهبا راغبا راجیا خائفا اذا رأیت مولاى ذنوبى فزعت و اذا رأیت کرمک طمعت.

ای پروردگار من! تو را می‌خوانم در حال نگرانی و دلهره از قبول و پذیرش درگاه تو و همچنین در حال رغبت و میل و شوق نسبت [به کرم تو.] در حال رغبت و در حال میل و شوق و همچنین در حال امید و در حال خوف. عرض شد که امام علیه السلام در این‌جا چهار مطلب ذکر کردند.

یکی وضعیت انسان در حال رهبت و در حال نگرانی، بین نگرانی و بین خوف [فرق است.] اصلا در ترجمه این‌جا اشتباه آورده، راهب و ترسان و هراسان و خائف این ترجمه اشتباه است، عکس است. خوف یعنی ترس، خاف یعنی ترسید، یخاف می‌ترسد. وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌ النازعات، ٤٠ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِي الْمَأْوى‌ النازعات، ٤١ کسی که از مقام پروردگارش بترسد و نفس خود را از هوی و هوس بازدارد، بهشت جایگاه او است. خوف به معنای ترس است که قریب به معنای خشیت است، خشیت ترس ظاهر نیست ترس درون است، خوف ترس ظاهر است که به بروز و ظهور خارجی درمی‌آید. معنای راهب به معنای نگران است. کسی که نگران است. نگران از این‌که یک مطلبی انجام بشود نگران از این‌که یک مرضی بیاید نگران از این‌که مالی را از دست بدهد نگران از این‌که مسئله و قضیه‌ای پیش بیاید و او به مشکل بیافتد، این را می‌گویند چه؟ حال رهبت. راهب را عرض کردیم می‌گویند راهب، چون در حال رهبت و رهبانیت است یعنی نگران است، از وضع خودش نگران است، نگران ارتباط با مردم است نگرانی او باعث می‌شود که از مردم خود را جدا کند و زندگی خود را بدون مشارکت با مردم طی کند، بدون مشارکت با مردم و ارتباط با مردم. که راجع به این قضیه عرض شد ان‌شاءاللَه در شرح حدیث شریف عنوان بصری آن‌چه را که در اسلام و دستورات شرع نسبت به ارتباط با مردم یا عدم ارتباط، میزان ارتباط و کیفیت ارتباط آمده است و بزرگان به او توصیه کردند ان‌شاءاللَه صحبتش به طور مبسوط در آن‌جا.