علت نگرانی امام سجاد علیه السلام ازخواندن خداوند متعال

تا انسان از کسی چیزی نداند خب نمی‌دانید، نسبت به افراد حسن ظن دارد. این حسن ظن باعث می‌شود که نفس انسان در ارتباط با افراد در یک صفایی قرار بگیرد در یک زلالیتی قرار بگیرد که اگر این وضعیت تغییر پیدا کند و نفس انسان نسبت به یک کار زشت رفیق و برادر ایمانی خود اطلاع پیدا کند دیگر این صورت از این نفس محو نخواهد شد، محو نمی‌شود از بین نمی‌برد. تا صبح به هم برسند سلام علیکم یکدفعه آن قضیه می‌آید، نمی‌آید؟ می‌آید در ذهن. حالا این بهتر [است‌] یا این‌که اصلا این صورت در ذهن نیاید؟ یک ماه بعد همدیگر را در تاکسی می‌بینند سلام علیکم یکدفعه آن صورت در ذهن می‌آید، حالا بدبخت هم توبه کرده است ولی تا وقتی این عمر دارد این صورت همیشه در ذهن خواهد بود حالا چطور بشود که آن محو بشود آن با خداست. علت این‌که می‌گویند انسان غیبت نکند آبروی مومن را انسان نباید ببرد، غیر از این‌که خود آبروی او را بردن در نزد خداوند مذموم است و خیلی این قضیه عجیب است که ما به این مسئله دقت نمی‌کنیم اهمیت نمی‌دهیم تا می‌رسیم به رفیقمان، راستی می‌دانی آن یکی چکار کرده؟ برای چه این حرف را ما می‌زنیم؟ راستی می‌دانی آن چکار کرده؟ این یا شنیده یا نشینده، اگر شنیده خب گفتن ندارد اگر نشینده چرا می‌گویی؟ اگر نشنیده چرا می‌گویی؟ چه می‌شود یک روزی بیاید و ما به این فکر بیافتیم که هر وقت به رفیقمان می‌رسیم خوبی‌هایی که از رفیق‌های دیگر دیدیم بگوییم نه بدی‌ها را؟ آن روز کی خواهد آمد؟ این چه مرضی است که در میان افراد وجود دارد؟ واقعا این یک بیماری است دیگر، که ما وقتی به رفیق می‌رسیم سلام علیکم یک خورده که می‌گذرد راستی می‌دانی فلانی چه غلطی کرده؟ چرا نمی‌آییم یک کار خوبی که دیدیم، به جای آن این را بگوییم؟