بازنگه داشتن قلب در مواجهه با حق رمز و سرّ سلوک

آن‌هایی هم که به این‌جا رسیدند اول مثل ما بودند از شکم مادر که عارف به دنیا نیامده بود! نه! همان لاتعلمون شیئا بود مثل بقیه، وَ اللَه أَخْرَجَكمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكمْ لا تَعْلَمُونَ شَيئاً النحل، ٧٨ خدا شما را از شکم مادرها خارج کرد شما هیچی نمی‌دانستید، هیچ، ابدا، صفر، در فناء محض بودید، فنای محض، نه ادراکی نه احساسی نه چیزی، بعد کم کم کم کم با ریاضات کم کم با عبادات کم کم با مراقبات کم کم با فهم نه با تقلید کورکورانه! با فهم و با عقل و با اختیار و مراقبات شرعیه و ریاضات شرعیه و دستورات وارده‌ی از ائمه‌ی معصومین صلوات اللَه و سلامهُ اجمعین و دستگیری و مراقبت اولیای الهی رسیدند به آن جایی که در تحت لوا و ولایت امام علیه السلام، آن حالات از این‌ها سر زد. می‌شود می‌شود، چرا نمی‌شود؟ یکی از عبارت‌های خیلی عجیب مرحوم آقا این است که امام علیه السلام می‌دانید برای چه امام است؟ می‌دانید؟ برای این‌که بتواند ما را در هر جایی که خودش هست ببرد اگر نتواند ما را ببرد پس امام نیست، این امام است تا این‌جا، از این به بعد می‌گوید من دیگر امام شما نیستم در حالتی که امام امام ما هست ازلا و ابدا یعنی در همه‌ی احوال الی یوم القیامه و بعد از یوم القیامه، همه امام است. ائمه‌ی ما فقط امام ما در این دنیا نیستند در آن دنیا هم امامند یعنی چه؟ یعنی ما را در تحت ولایت خودشان در آن مرتبه‌ای که لیاقت داریم، در آن مرتبه ما را قرار می‌دهند یعنی در آن دنیا هم ما در تحت ولایت امام زمان هستیم نه فقط در این دنیا، که خیال کنید تمام شد، وقتی که جناب عزرائیل آمد دیگر پرونده بسته شد و تمام شد! نخیر! این ولایت ولایت نیست تازه این ولایت کجا؟

ولایت امام زمان تازه از قبر به آن طرف شروع می‌شود این‌جا یک در میلیاردها یک در میلیارد است شصت روز دنیا که ولایت نمی‌خواهد نه این‌که نخواهد من دارم چیز می‌کنم یعنی ارزش چیزی ندارد نسبت به آن‌چه را که آن سیطره و ولایت حضرت نسبت به آن طرف قضیه است نسبت به آن طرف مسئله، این شصت سال است پنجاه سال است ایشان می‌فرموند که امام علیه السلام امامتش به این است که انسان را ببرد هر کسی که بخواهد هر کسی که نخواهد خب نمی‌خواهد دیگر تقصیر خودش است دیگر هر کسی بخواهد می‌برد در آن جایی که خود او است البته ظرفیت امام با ظرفیت ما فرق می‌کند، در این شکی نیست. امام علیه السلام دریا ما یک حوض بسیار خب ولی آب حوض همان آب‌ دریا است، این است صحبت. ظرفیت ما که حوض هستیم هیچ وقت دریا نمی‌شود دریا هم اقیانوس نمی‌شود اقیانوس برای خودش حسابی دارد دریا حسابی دارد دریاچه هم همین طور. رودخانه و فلان تا برسد به حوض و کاسه و بشقاب و استکان و این چیزها، ولی صحبت در این است که آن ماده و آن مایع و آن متریالی که در روز قیامت باید انسان آن ماده را و آن شکل را و آن حقیقت را داشته باشد همانی است که امام علیه السلام دارد منتهی به حسب خودش، یکی یک کاسه یکی یک دیگ یکی یک حوض یکی رودخانه، امام علیه السلام هم که اقیانوس است برای خودش، هر کسی بر حسب مراتب خودش این مربوط به مومنین است.