معرفت پروردگار متوقف بر تحقق سنخیت میان عبد و رب

به آقای حداد می‌فرمودند رفته قبر ابوحنیفه را در بغداد زیارت کرده است، ابوحنیفه! آدم در دنیا قحط بود، این آدم دشمن شماره یک امام صادق! آدم بیاید قبر او را زیارت کند، ایشان در منزلشان روضه نمی‌خوانند توسل ندارند تولّی و تبرّی ندارند فقط دعای جوشن می‌خوانند و فقط اشعار ابن فارض و کلمات محیی الدین را می‌خوانند! بنده خودم بودم دهه عاشورا در کربلا منزل ایشان، هر روز ایشان دستور می‌دادند زیارت عاشورا خوانده شود و خودشان مانند ناودان از چشمانشان اشک می‌آمد. می‌گویند دروغ گفتن کنتور نمی‌اندازد و هر چه می‌خواهی بگو شماره هم که نمی‌اندازد هر چه از دهانش درآمد می‌گوید، ایشان کسی بود که بنده نشنیدم یک بار بلند شود و یا صاحب الزمان نگوید، هر دفعه می‌خواست بلند شوند ذکر بلند شدنشان یا صاحب الزمان است. آن وقت ایشان ضد ولایت است و بقیه اهل ولایت هستند! نماز صبحشان را هر روز در حرم سید الشهداء می‌خواندند غیر از آن اوقاتی که مهمان داشتند و مثلًا مرحوم آقا رفته بودند در آنجا به زیارت، در سایر اوقات نماز صبحشان را معمولًا در حرم می‌خواندند و یا اگر نمی‌خواندند بعد از نماز به حرم مشرف می‌شدند خیلی به ندرت اتفاق می‌افتاد مریض باشند و کاری اتفاق بیافتد که بین الطلوعین را به حرم مشرف نشوند بعد می‌آمدند حرم حضرت ابوالفضل و بعد هم می‌آمدند منزل. این کار هر روزشان بود، دیگر اولیای خدا همیشه باید در غربت باشند و جالب اینکه از دست امثال ما هم باید در غربت باشند! عوام که هیچ آنها که برای خودشان حساب و کتابی دارند، خدا نکند اینها از امثال ما در ظلم و غربت باشند! آن خیلی سخت است و عوام نه مسئله‌ای ندارند ولی اگر قرار بر این باشد که عن علمٍ نادیده گرفته بشود این از آن مواردی است که چوب جباریت و قهاریت خدا، این چوب آرام و ساکت نمی‌نشیند و گوش مالی خدا خواهد آمد و افراد را خواهد گرفت.