اهمیت شناخت صحیح امور به دور از اوهام و تخیلات
1 حقیقت ربطیه همۀ موجودات عالم هستی فقط پروردگار متعال را نشان می دهد. 2 تأکید بزرگان و اولیاءالهی بر لزوم معرفت و شناخت افراد خصوصا استاد و پرهیز از سر سپردگی نسبت به هر فردی. 3 دیدگاه نادرست افراد نسبت به جایگاه و موقعیت خویش وتوغّل ایشان در امور اعتباری وتخیّلی. 4 کلامی از مرحوم انصاری رحمةاللَه علیه پیرامون کتاب النجم الثاقب.
اهمیت شناخت صحیح امور به دور از اوهام و تخیلات
توضیحات:
1 حقیقت ربطیه همۀ موجودات عالم هستی فقط پروردگار متعال را نشان می دهد. 2 تأکید بزرگان و اولیاءالهی بر لزوم معرفت و شناخت افراد خصوصا استاد و پرهیز از سر سپردگی نسبت به هر فردی. 3 دیدگاه نادرست افراد نسبت به جایگاه و موقعیت خویش وتوغّل ایشان در امور اعتباری وتخیّلی. 4 کلامی از مرحوم انصاری رحمةاللَه علیه پیرامون کتاب النجم الثاقب.
اهمیت شناخت صحیح امور به دور از اوهام و تخیلات
19مکاشفه هم همین مسئله را دارد در مکاشفه برای انسان یک حقیقت علمیه روشن می‌شود و انسان یک واقعه را می‌بیند مثل همین که این‌جا نشستید، چطور شما وقتی که در خواب هستید هیچ وقتی در خواب [که] هستید خیال می‌کنید که خواب هستید؟ نه! آدمی که در خواب است خودش را زنده می‌بیند با همین بدن می‌بیند نه این‌که الان فکر کند الان من که در خواب هستم البته گاهی اوقات پیدا می‌شود که مثلا بر اثر یک نحوه چیزهایی آدم احساس می‌کند مثلا یک تغییراتی هست ولی به طور کلی به طور عموم، یک قضیه را انسان در خواب می‌بیند این‌قدر این قضیه واقعیت دارد که وقتی یکدفعه از خواب بلند می‌شود می‌گوید الهی شکر که خواب بودم، این‌که می‌گویی الهی شکر خواب بودم یعنی چه؟ یعنی یک قضیه‌ی واقعی! یعنی آن چنان این قضیه واقعیت دارد در خواب که هستید انگار در بیداری اتفاق افتاده بعد وحشت می‌کنید عرق می‌کنید ناراحتی می‌کنید، دیدید وقتی بعضی‌ها خواب می‌بینند کابوس می‌بینند و این‌ها، در چه وضعیتی هستند؟ در چه ...؟ الان دارد تقلا می‌کند، با نفس خودش دارد در آن عالم تقلا می‌کند، وقتی که یکدفعه از خواب بلند می‌شود ا عجب راحت شدیم، چه بود من می‌دیدم؟ چه خوابی می‌دیدم؟ مکاشفه هم همین است. وقتی که انسان برای او مکاشفه پیدا می‌شود انگار آن صورت خارجی برایش پیدا شده، دیگر نمی‌تواند فرق بگذارد، نمی‌تواند فرق بگذارد می‌رود به بقیه می‌گوید من امام زمان را دیدم و خیال هم می‌کند دیده، خیال می‌کند دیده، آن وقت آن طرف اگر اهل کار و این‌ها نباشد خب قبول می‌کند، می‌بیند یک شخص متدین نمی‌دانم اهل اطلاع است شخص ملتزمی است دروغ نمی‌گوید اهل صلاح است، آمده می‌گوید این‌طور این‌طور و این مسائل و بعد هم می‌آید نقل می‌کند آن شخص هم می‌آید این مطلب را می‌بیند و در کتابش می‌نویسد می‌شود النجم الثاقب. در حالتی که نود درصد این‌ها همه [مکاشفه بوده]. ایشان می‌فرمودند از جمله‌ی مسائلی که مکاشفه نبوده قضیه‌ی حاجی علی بغدادی بوده که اتفاقا در مفاتیح هم مرحوم شیخ عباس این قضیه را آورده، آن از جمله‌ی حکایاتی است که جنبه‌ی واقعی داشته جنبه‌ی مکاشفه‌ای نداشته، حالا نجم الثاقب که ندارید رفقای اهل علم و این‌ها ولی مفاتیح هست، قضیه‌ی حاج علی بغدادی در آن‌جا مرحوم شیخ عباس در مفاتیح نقل کردند، مربوط به زیارت ظاهرا موسی بن جعفر و این‌ها است، خیال می‌کنم در آن قسمت‌ها باشد و بعد هم افراد می‌آیند این را نقل می‌کنند. خب چطور انسان بفهمد؟ چطور تشخیص بدهد؟