حیثیت ربطیه موجودات عالم
2أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم
و صلَّی اللَه عَلَی سیّدنا و نبیّنا أبیالقاسم مُحَمّدٍ
و علی آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَی أعدائِهِم أجمَعینَ
أدعوک یا سیدی بلسان قد اخرسه ذنبه رب اناجیک بقلب قد اوبقه جرمه
ای سید و مولای من، من تو را با زبانی میخوانم که گناه آن زبان را به لکنت انداخته و از حرکت باز مانده، نمیگردد تا مدح و ثنای تو را گوید و از تو درخواست کند.
این نکته خیلی نکتۀ عجیبی است که در این جا امام سجاد علیه السلام به این نکته اشاره میفرمایند. میفرمایند حتی قدرت بر بیان حال خود و مقتضای ضمیر خود را هم این زبان ما ندارد کسی که لال است چگونه میتواند از ما فی الضمیر خودش خبر بدهد؟ شما تصور کنید یک فردی لال است زبانش نمیگردد این میگوید من فرض کنید قرض دارم، چکار میکند؟ به هزار در خودش را میزند تا این که به یک نحوهای به انسان بفهماند که ما قرض داریم، لال است نمیتواند، فرض کنید که نوشتن هم بلد نیست فقط یک راه برای بیان حالش است و آن زبان است. حضرت این جا یک اشاراتی دارد یک لطایفی در این جا هست که انشاءاللَه اگر یادمان باشد رفقا یادآوری کنند بعدا نسبت به این مسئله مطالبی عرض کنیم.
میفرماید من با زبانی با تو سخن میگویم که آن زبان قادر بر حرکت نیست. خَرس یعنی گنگی و لالی و ناتوانی از بیان مطلب. خب این یک. بعد رب اناجیک بقلب قد اوبقه جرمه، خدایا من تو را با قلبی مناجات میکنم و راز و نیاز میکنم که جرم و جنایت آن قلب را از کار انداخته. جرمِ خودش، یعنی آن جرمیکه این قلب بر خود وارد کرده آن جنایتی که وارد کرده آن ظلمیکه بر خود وارد کرده باعث شده که دیگر توان برای حیات نداشته باشد برای نفس کشیدن توان نداشته باشد رمقی دیگر در او باقی نمانده تا با آن رمق با تو همنشین باشد با تو جلیس باشد با تو مصاحب باشد چون مصاحبت رمق میخواهد دیگر. وقتی یکی میخواهد برود پیش یکی بنشیند باید حال داشته باشد سرحال باشد سرکیف باشد سردرد نداشته باشد دل درد نداشته باشد. بله؟ درست است؟ شما میخواهید منزل رفیقتان بروید با او صحبت بکنید وقتی دل پیچه دارید و افتادید آن موقع بلند نمیشوید بروید قرص میخورید دوایی چیزی یا با سردرد و اینها که نمیروید یا با دل درد و اینها که نمیروید یا با بیحالی که نمیروید چون میخواهید بروید صحبت کنید اختلاط کنید وقتی شما دل درد دارید و سردرد دارید و پریشان هستید این چه صحبتی؟ این چه همنشینی؟ این صحبت با او چه اثری دارد؟ امام میفرماید قلب ما هنگام مناجات با پروردگار این گونه است. این طوری است. هزار مرض دارد. نه حالی برایش مانده، نه مجالی برایش مانده، نه رمقی برای او مانده، این قدر خودش را در این کثرات زده و این قدر در این هواهای دنیا و تعلقات و رنگها خودش را متلوّن کرده.....

