مساله ورزش و جایگاه امور اعتباری وتوهمی در میان مردم
13شبهای ماه رمضان هم میآید و میرود و گرم هستیم و میآییم و جلسات و خب خوب است این مطالب همه خوب است. من که این مطالب را خدمت رفقا عرض میکنم برای این است که میدانم رفقا از من توقع این مطالب را دارند رفقا از من توقع هندوانه و خربزه ندارند رفقا از من توقع بالا بردن انانیتها و بالا بردن تخیلات را ندارند، غیر از این است؟ این طور نیست رفقا توقع، توقع صدق دارند توقع ادای امانت دارند رفقا توقع، توقع ایشان توقع کلامی است که آن کلام از ناحیهی بزرگان القاء شده است و ممکن است واسطهای در این بین آنها را به افرادی که مستعد تلقی این مطالب هستند، برسانند توقع اینها را دارند دیگر، والا بنده هم بلند شوم بگویم و تعریف کنم و تمجید کنم که مانند شما در کرهی زمین پیدا نمیشود و دو متر هستی کلهی شما هم بچسبد به طاق! خب میشود جای دیگر، جای دیگر از این حرفها هست از همین مطالب هست بهترش هم هست خیلی بهترش، کار نکرده را میگویند کرده، حالا چه برسد به اینکه بدبخت بخواهد کاری بکند.
توقع توقع انطباق موقعیت با مکتبی است که از بزرگان نقل شده و هر کسی باید خودش را در اینجا به حساب بیاورد خودش را باید در اینجا در نظر بگیرد خودش را باید در اینجا بسنجد. بسنجد و آن استفادهای که باید بکند آن استفاده را باید بکند و انجام بدهد. توقع نباید داشته باشد انسان، که آقا ما در اینجا آمدیم و حتما شما باید پاسخگو باشید به فلان قضیه، نخیر! ما پاسخگو نیستیم بلند شوید بروید از یک جای دیگر پاسخ بگیرید، این حرفها نیست. آقا ما در اینجا آمدیم و فلان جا را ول کردیم حالا شما بیایید برای ما وقت بگذارید، نخیر! بنده یک همچنین وقتی ندارم رفقای ما هم یک همچنین وقتی ندارند دلتان میخواهد بروید یک جای دیگر، همچنین وقتی نیست. طلبکارانه با مسئله برخورد میکنیم یک جور است، ملتمسانه و عاجزانه برخورد میکنیم اینی که حضرت سجاد میفرماید این است.

