مساله ورزش و جایگاه امور اعتباری وتوهمی در میان مردم

چقدر افکار خلاف در ذهن ما گذشته است و می‌گذرد و خواهد گذشت؟ بیننا و بین اللَه تا چقدر ما خودمان را نسبت به حقایق جلو بردیم؟ جلو بردیم؟ تا چه قدر خود را نسبت به واقعیات نزدیک کردیم؟ تا چقدر از خود دست برداشتیم و به واقعیات گرایش پیدا کردیم یعنی خود را کنار گذاشتیم؟ چقدر تا حالا این کار را کردیم؟ چه میزان سعی در این مسئله به خرج دادیم؟ چقدر به مطالب بزرگان توجه کردیم؟ چقدر به دستورات عمل کردیم؟ چقدر عمل کردیم؟ این مجالس تا چه حد توانسته است قوای نفسانی و انانیت ما را سرکوب کند و به جای او قوای ملکوتی را جایگزین نماید و احساس عبودیت را در ما تقویت کند؟ تا چه قدر نسبت به این مسئله ....؟ یک جلسه ما تشکیل می‌دهیم یک مجلس برقرار می‌کنیم بعد یکدفعه می‌بینیم مطالبی مطرح می‌شود مسائلی مطرح می‌شود، شما در این مجلس شرکت کردید یا نکردید؟ خب ان‌شاءاللَه خدا به شما هم توفیق خواهد داد، ما را بله دعوت کردند، ما را آقا دعوت کردند، ان‌شاءاللَه بشود شما را هم یک روز دعوت کنند حالا اگر سال بعد ایشان‌ دعوت نشود و کسی دیگر دعوت شود، می‌گوید امسال آقا نظرشان را از ما برگرداندند! ا! چه شد؟ چه شد قضیه؟ بالاخره قرار است هر سال شما دعوت بشوید؟ دیگران آدم نیستند؟ دیگران مثل شما رفیق نیستند؟ دیگران مثل شما سهمی ندارند؟ دیگران مثل شما حظی ندارند؟ هان؟ آن‌ وقت این مجلس چه می‌شود؟ خودنمایی تظاهر چشم و هم چشمی و احساس فخر و استکبار! استکبار! خب چه نتیجه‌ای دارد؟ چه اثری دارد؟ چه فایده‌ای دارد؟ این مجلس می‌شود آن وقت مجلس رسول خدا؟ می‌شود مجلسی که به دنبال .....؟ ثواب باید برده بشود ولی به جای او مسائل دیگر، چشم و هم چشمی بخواهد باشد خودنمایی بخواهد باشد، این جور باید باشد؟ چقدر ما خود را نزدیک کردیم؟ چقدر به آن‌چه را که بزرگان توصیه کردند توجه کردیم؟ چقدر توجه کردیم؟ خب بررسی کنیم دیگر.