مساله ورزش و جایگاه امور اعتباری وتوهمی در میان مردم

امیرالمومنین علی علیه السلام می‌فرماید وقتی که از خواندن و مطالعه و عبادت ملول می‌شوید به حکایات آموزنده پناه ببرید، نفس نسبت به تلقی مطالب اخلاقی که در قالب واقعه‌ی تاریخی هست تمایل بیشتری دارد یک واقعه است یک واقعه‌ی تاریخی، چرا من این قدر به رفقا می‌گویم وقتی که منبر می‌روند صحبت می‌کنند صحبت‌های خود را این قدر خشک نکنند فقط هی روایت نخوانند فقط هی معنا نکنند فقط هی .... نه! از کلمات بزرگان از کلمات اولیاء الهی از حکایات و قصصی که در این زمینه هست، هم هی بیاورند برای چه؟ برای این‌که نفس نسبت به قضایایی که آن قضایا جنبه‌ی شهودی دارد و عینی و خارجی دارد امیل است از مطالبی که فقط صرفا جنبه‌ی علمی ظاهری و مسئله‌ی ظاهری دارد، آن می‌آید و آن جنبه و واقعیت علمی را صورت عینی به خودش می‌دهد و اوقع فی النفس می‌شود در نفس بیشتر قرار می‌گیرد بیشتر واقع می‌شود. این فنون چیست؟ این فنون باید باشد امّا مطالب و چیزهای بیخود، این‌ها که ارزشی ندارد نه قیمتی دارد و نه فایده‌ای دارد و نه موجب فخر است! حالا در یک سال یک کشور در فلان بازی خب بشود نفر اول، خب شد که شد، خب حالا چه شد؟ چقدر افرادش معلومات پیدا کردند؟ چقدر افرادش ارزش پیدا کردند؟ چقدر افرادش معنویت پیدا کردند با این بردن؟ این هم که داریم می‌بینم چه خبر است در کشورها! در این‌ها چه خبر است! چه اوضاعی است! آیا با بردن یکی از این مسائل، اخلاق آن کشور بالاتر می‌رود یا بر غرورش بیشتر اضافه می‌شود؟ فرهنگش بالا می‌رود یا بیشتر دچار توهمات است؟

بنده خودم یک جا بودم، منزل یکی از اقوام در طهران، پارسال بودم، این تلویزیون ایشان روشن بود در یک قضیه ایران با یک کشوری داشت توپ بازی می‌کرد توپ بازی و باخت در آن‌جا، من خودم دیدم آن گوینده یکدفعه مثل زن بچه مرده، زار زار شروع کرد به گریه کردن! گفتم خاک بر سرت کنند! اه به تو می‌گویند آدم! شروع کرد بله اوه اوه اوه! زهر مار، آخر به تو هم می‌گویند آدم؟ تعجب می‌کنم این‌ها را چرا به مردم نشان می‌دهند؟ یعنی چه؟ خرس سه متر قد! حالا باخت به جهنم که باخت! بلند شود این قدر آدم بی‌مایه این قدر آدم بی‌فرهنگ این قدر آدم بی‌متانت، بی‌متانت! حالا باختند حالا بازی است یکی می‌برد یکی می‌بازد این‌که دیگر حالا در سر زدن ندارد دیگر، عین یک زن بچه مرده شروع کرد به گریه کردن و فلان و این حرف‌ها، دیگر بله چه کنیم؟ این قدر ما واقعا کم جنبه و این قدر ..... این طور باید باشد؟ یعنی باید کار ما به این‌جا برسد؟