مساله ورزش و جایگاه امور اعتباری وتوهمی در میان مردم

یا از نظر بدنی وضعیت را به هم می‌ریزد ..... این فقط یک چیز کوچک و مختصری است که گفتم حالا راجع به یک شخصیت راجع به یک فرد راجع به یک جریان، یک شخص نسبت به یک قضیه به یک نقطه نظر علمی رسیده به نظر یقینی رسیده یکدفعه شما یک مطلبی را ارائه می‌دهید که ١٨٠ درجه در خلاف این قرار دارد، خب چه حالی برای این پیدا می‌شود؟ حالا یک وقتی این حرف را یک آدمی که در کوچه و بازار دارد راه می‌رود می‌زند، اصلا توجه نکرده از کنارش رد می‌شوید. یک وقتی نه! این حرف را از یک منبعی و از یک منشأیی می‌شنوید که برای شما رد کردنش به این سهولت نمی‌تواند باشد، آن وقت چه اضطراب و تلاطمی در نفس پیدا می‌شود؟ بعضی از نفوس نسبت به رد شدن از قضیه و هضم کردن، آمادگی خاصی دارند، با آن‌ها مطلب چندان مشکل نیست ولی بسیاری از نفوس نسبت به این مسئله، نه! آن آمادگی را ندارند یکدفعه ممکن است دچار اضطراب بشوند و این‌که این همه بزرگان توصیه می‌کردند بر کتمان سرّ، کتمان سرّ کتمان سرّ، مطلبی را که می‌بینید نگویید به بقیه، به رفیقتان نگویید مطلبی را که مشاهده می‌کنید فقط پیش خودتان باشد و به شخصی که گفته می‌شود فقط باید مطرح شود، به کسان دیگر نگویید مطلبی را که یک وقت در خواب می‌بینید، جریانی پرده برداشته می‌شود حادثه‌ای برای شما به صورتی منکشف می‌شود اخلاق و رفتاری برای شما روشن می‌شود و باطن یک شخصی برای شما برملا می‌شود، جایز نیست بگویید، نمی‌توانید بگویید و لعل این که این شخصی که برای شما [از او] این مسئله حاصل شده، فردا حالش عوض شود و از شما بالا بزند، مگر قرار است همه در یک حال بمانند؟ نه! الان این حالش حالی است که برای شما خلاف جلوه کرده و درست هم هست، شاید خلاف هم بوده نه این‌که حالا مشاهده، مشاهده‌ی غیر واقعی بوده، نه درست بوده، ولی فردا ممکن است عوض شود، هفته‌ی دیگر ممکن است تغییر کند یک ماه دیگر همین طور بیاید بیاید بیاید خودش را اصلاح کند و خودش را درست کند و از شما بالا بزند، آن وقت او شما را به این قسم حالا می‌بیند، تا حالا شما می‌دیدید حالا او شما را به این حال می‌بیند. لذا انسان نسبت به آن چه را که رفیقش نمی‌تواند تحمل بکند باید لب فرو ببندد نباید مسئله را بگوید.