اهمیت زنده نگه داشتن قلب و نور بصیرت

دستگاه غیرت الهی دستگاهی است که حتی اگر رسول خدا که اشرف کائنات است، او بیاید و یک لحظه بر خلاف این دستگاه و بر خلاف این جریان و بر خلاف مقام ربوبیت و مقام عبودیت بخواهد تصور دیگری را بکند همان آن به قعر جهنم سقوط کرده است، غیرت خدا هیچ نمی‌شناسد. نه پیغمبر می‌شناسد نه امیرالمومنین می‌شناسد نه فاطمه زهرا می‌شناسد نه امام زمان می‌شناسد نه یزید و معاویه و قارون و مأمون و این‌ها می‌شناسد، هیچ کسی را نمی‌شناسد هیچ کسی را نمی‌شناسد. در این‌جا جریانات‌ زیاد است هی بخواهیم از این طرف آن طرف برویم خیلی مسائل هست. آن‌چه را که ما فهمیدیم در مدت عمر خود و تجربه‌ای که در خدمت بزرگان و اولیای الهی داشتیم همین مسئله را ثابت کرده برای ما، همین مطلب برای ما ثابت شده. آن ولی الهی که دیدگاهش نسبت به افراد دیدگاه توحیدی است دست خودش نیست، همین است. نه این‌که بخواهد خودش را به یک شکلی دربیاورد به یک وضعی دربیاورد به یک تصنعی دربیاورد و بعد بگوید همه از دیدگاه من، دیدگاه توحیدی به یک منوال هستند، به یک نظر هستند به یک شکل هستند. برای او شخص بزرگ، هفتاد هشتاد ساله و عالِم و بزرگوار و صاحب عنوان و صاحب مکنت و صاحب ثروت و صاحب شهرت، با طفل دو ساله و سه ساله که نمی‌تواند راه برود یکی است، واقعا یکی است. واقعا یکی است تفاوتی نمی‌کند.

امام حسن علیه السلام که رد می‌شود از خیابان‌های مدینه، می‌بیند چندتا فقیر نشستند و دارند غذا می‌خورند و حضرت را دعوت می‌کنند و حضرت از مرکب پیاده می‌شود، نمی‌خواهد حضرت تواضع کند یا به آن‌ها فخر بفروشد یا فردا در روزنامه بگویند که آقای فلان آمد پیاده شد و نشست با فقرا و در تلویزیون هم نشان بدهند! نه بابا! نه! امام حسن دنبال این حرف‌ها نیست. مردم بگویند نگویند کسی ببیند کسی نبیند امام علیه السلام وقتی که نگاه به این افراد می‌کند که این‌ها فقیرند و دارند با یک صفایی او را دعوت به شرکت در یک همچنین طعام می‌کنند خود را با آن جمعیت واحد می‌بیند، می‌گوید خب چرا نیام بنشینم؟ من که گرسنه هم هستم از آن طرف هم منتظری نداریم، کسی منتظر ما نیست یا این‌که حضرت جمع کردند، هم دل این‌ها نشکند هم دل سایر افراد.