اهمیت حرکت الی اللَه بر پایه علم ویقین

امام حسن عسکری علیه السلام در زمان خلیفه‌ی عباسی در سامرا بودند امام حسن عسکری اکثر عمرشان را در سامرا گذراندند. آمدند دعوت کردند، در یک روزی آمدند حرکت کنند همراه با آن خلیفه‌ی عباسی، یک نفر در دلش شک بود، شک بود، گفت این امامی که می‌گویند، امام شیعیان از دل‌ها خبر می‌دهد، من در دلم شک دارم که آیا این فرد امام هست یا نیست؟ یک نیتی می‌کنم، نیت چه بود؟ آن عرق جنب از حرام آیا نجس کننده هست یا نیست؟ یعنی اگر کسی محتلم شد و جنب شد از حرام، آن لباسی که می‌پوشد و آن لباس تر می‌شود به واسطه‌ی آن عرق، آیا آن لباس نجس هست یا نیست؟ البته خب فرق است بین این‌که انسان ممکن است چیزی نجس نباشد ولیکن نماز با آن اشکال نداشته باشد، داریم حیوان غیر حلال گوشت و این‌ها، اجزای حیوان [غیر] حلال گوشت، حالا گرچه تزکیه هم شده باشند ولیکن خب صلای در آن‌ها جایز است. بین نجاست و [اون مطلب‌] فرق است. این یک مسئله‌ای است که بین فقها هم اختلاف است ولی خب مستندش این است. من این نیت را می‌کنم و بعد از این شخص می‌پرسم آن‌چه من در نیتم هست پاسخش چیست؟ امام است دیگر؟ شیعیان می‌گویند این امام است دیگر، باید بگوید دیگر. خب بین خود و خدا راست می‌گوید صدق دارد دروغ نمی‌خواهد بگوید، خودش را نمی‌خواهد گول بزند، می‌خواهد بگوید این امامی که شیعیان می‌گویند این خصوصیت را دارد من چه راهی برای اثبات این قضیه دارم؟ به این راه، همه‌ی ما هم الان تأیید می‌کنیم می‌گوییم راه خوبی انتخاب کرده.

امام حسن علیه السلام رفتند همراه خلیفه عباسی، در موقع مراجعت که آمدند یک مرتبه این شخص دید امام علیه السلام از وسط آن جمعیت دارد منحرف می‌شود به سمت کنار، این کنار ایستاده بود، آمد آمد همین که اسب حضرت کنار رسید حضرت ایستادند گفتند عرق جنب از حرام نجس کننده نیست، رد شدند رفتند. قبل از این‌که حالا بپرسد، خب چی شد؟ تمام شد بین خود و بین خدا، این شخص برایش چیست؟ حجت تمام شد. وثاقت به خرج داد دنبال وثاقت گشت دنبال اعتماد گشت دنبال اعتماد انسان بگردد، مگر امام زمان بیکار است؟ نه کار امام زمان همین است، بیچاره‌ای که تو امام زمانت را در غیبت می‌دانی و کاری را از دست او برآورده شده نمی‌دانی، تو خودت در غیبت هستی و خودت در بدبختی هستی و خودت در فلاکت و در دام عنکبوتی جهل، خود را محبوس نمودی و این حرمان و فقدان را به امامت متوجه می‌کنی، نه! به خودت دارد برمی‌گردد. امام مگر بیکار است؟ پس امام زمان برای چه الان هست؟ فقط همین بلد است راه برود در کوه‌ها و فلان و این چیزها! پس امام زمان کارش چیست؟ این‌هایی که می‌گویند امام زمان در غیبت است کدام غیبت؟ ما در غیبتیم او که در غیبت نیست. ما از او در پنهانیم او هم از ما در پنهان است؟ ما نمی‌بینیم ما به مقتضای ضعف وجودی خود از رؤیت امام محروم هستیم او هم از دیدن ما محروم است؟ او که مثل ما شد آن هم که عین ما شد تفاوتی نکرد. چطور شد؟ چطور شد یک نفر برای شناخت امام عسکری چون در دلش صاف بود امام حسن عسکری آمد اسبش را از کنار برد و جوابش داد ولی امام زمان مگر پسر همان پدر نیست؟ مگر این هم مثل او امام نیست؟ جواب ما را در روز قیامت این امام زمان چه می‌دهد؟