اهمیت حرکت الی اللَه بر پایه علم ویقین

این است که انسان باید همیشه در مسیرش وثوق داشته باشد وثوق داشته باشد اطمینان داشته باشد اگر امروز من خطایی کنم وثاقت و اعتماد نباید از بین برود، من خطا کردم به راه چه ارتباطی دارد؟ به مسیر چه ارتباطی دارد؟ حالا چون امروز آقا آمده این اشتباه را کرده این خطا را کرده ما بلند شویم برویم پی کارمان! کدام کار؟ یک روز من کارم درست است یک روز اشتباه است، کار درستم را به همه اعلام می‌کنم کاری که اشتباه می‌کنم در خودم نگه می‌دارم به کسی هم نمی‌گویم اگر بگویم که فاتحه‌ی همه چیز خوانده است دیگر، اسلام از بین می‌برد! اگر کار خطایم را بگویم دیگر اسلام از بین رفته.

امام سجاد علیه السلام در سال گذشته عرض شد خدمت دوستان فرمودند باید انسان نسبت‌ به مسائل وثوق داشته باشد آن وثوق است که مسیر انسان را تعیین می‌کند، آن تعیین کننده وثوق است نه کاری که شما دارید انجام می‌دهید، شما اگر بدون وثوق برای امام حسین جلسه بگیرید فایده ندارد، شما اگر در یک مجلسی می‌روید که شک دارید [به‌] انعقاد این مجلس، مجلس مجلسِ هنر و رقاصی که نیست، نه! مجلس ذکر است مجلس نصیحت است مجلس تبلیغ است مجلس ذکر سیدالشهدا و مجلس ائمه است، مجلس این است، صحبتی که می‌شود این است، آن آقایی که دارد بالای منبر صحبت می‌کند از این حرف می‌زند. ولی در آن مجلسی که می‌روید شک دارید آیا این انعقادش مورد رضای خدا هست یا نه؟ نباید بروید، آقا آن منبری دارد از سیدالشهدا می‌گوید، منبری بگوید، منبری دارد از سیدالشهدای مغز خودش می‌گوید نه سیدالشهدای ١٢٠٠ سال پیش، از سیدالشهدای نفس خودش دارد برای مردم حرف می‌زند، سیدالشهدایی که آن روز دنیا بر وفق مراد و خم ابروی ما بگردد آن سیدالشهدا ارزش دارد ولی اگر سیدالشهدایی که بر خلاف ما حرکت بکند دیگر فایده ندارد، منبر هم برای او نمی‌رویم جلسه هم تشکیل نمی‌دهیم، نمی‌دهیم.