لزوم به حساب نیاوردن اعمال نیک در قبال خداوند متعال

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم

و صلَّی‌ اللَه عَلَی سیّدنا و نبیّنا أبی‌القاسم مُحَمّدٍ

و علی آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَی أعدائِهِم أجمَعینَ

معرفتی یا مولای دلیلی علیک و حبّی لک شفیعی الیک و أنا واثق من دلیلی بدلالتک و ساکن من شفیعی الی ‌شفاعتک.

معرفت من نسبت به تو ای پروردگار و مولای من، دلیل و راهنمای من است بر تو و محبّت من نسبت به تو، شافع من است در نزد تو و من وثوق دارم به دلیلم در دلالتِ نسبت به تو و سکونت خاطر و اطمینان ضمیر دارم از شفیعم نسبت به شفاعت تو.

خدمت رفقا عرض شد که در مقام عرضه و حساب، انسان نباید عمل خود را نزد پروردگار به حساب بیاورد چون اگر واقعاً می خواهد این عمل خودش را به حساب بیاورد خدا هم واقعاً متّه روی خشخاش می گذارد و مو را از ماست می کشد. اگر نه! می خواهد مجازا اعمال خود را به حساب بیاورد بهتر است که نیاورد ، واقعاً اگر انسان بخواهد عمل خود را به خدا عرضه بدارد خدا هم می آید روی همان عمل انگشت می گذارد و نقاطی را که یا انسان بر آن نقاط آگاه بوده و چشم پوشی کرده و چشمش را بسته و رد شده و یا اینکه آنقدر این مطالب مخفی بوده است که حتّی ممکن بوده در نزد او این نکاتِ خفیّه، ظهور و بروز نداشته باشد، خدا آنها را برای انسان نشان می دهد و مشخص می کند که این عمل معلوم نبوده است برای رضای خدا بوده یا غیر.

یادم هست یک وقتی در زمان های گذشته، مرحوم آقا راجع به بعضی از مطالب و کارها و فعالیت هایی که می خواستند انجام بدهند احتیاجی به جایی داشتند. ما با یکی از همان افرادی که در مسجد نزد آقا بود رفتیم پیش یکی از اشخاصی که مسؤولیت بعضی از جاها و اماکن را داشت و نشستیم با او صحبت کردیم که این مکانی که پشت مسجد هست، این مکان، مکانی است که الان فایده ای ندارد سال های سال است که فقط در این مکان یک خانواده زندگی می کنند و یک حیواناتی در آن جا هست و مربوط به موقوفه است و بعضی از مواردی که تا به حال در آن موارد استفاده نشده است و ده ها سال است افتاده، آن را ضمیمه کنید تا اینکه از آن منافعش این فعالیت هایی که مسجد می کند بهره مند بشود و همینطور این جایی که سوت و کور و همینطور مانده است یک نفعی برده شود ، بالاخره صحبت شد و قرار شد مسأله پی گیری شود ، این در همان وقتی بود که مرحوم آقا رضوان اللَه علیه یک فعالیت هایی را شروع کرده بودند و قرار بوده که یک کارهایی انجام بشود و یک اقدامات فرهنگی انجام بشود و یک نوشته ای را هم نمی‌دانم دیدند رفقا یا ندیدند؟ علی کل حال آن هم منتشر شده بود در همان موقع، خب شخصیت مرحوم آقا هم شخصیت نا شناخته ای نبود مشخص بود بین افراد و ما به آن افرادی که مراجعه کردیم همه از دوستان ایشان بودند، در همان زمان سابق ارتباط و مودت بینشان بوده، رفت و آمد بوده ، آنها گاهی به منزل ما می آمدند و ما گاهی به منزلشان می رفتیم و مسأله مسألۀ‌ ناشناخته ای نبوده ، خلاصه اول قول مساعدت داده شد بعد از مدتی و خلاصه وضعی که این مطلب پی گیری شد مشخص شد که مطلب به نحو دیگری است و خلاصه این موقعیت به دست نخواهد آمد و محرز شد که این مطلب فایده‌ای ندارد و همین طور هم آن مکان سال های سال بدون مصرف بود ، نه اینکه تصور کنید از آن استفاده شد، در حالی که همین افراد طبعاً در جای دیگر و اقدامات دیگر و کارهای دیگر و تصدی های دیگر...