پرهیز از حالت توقع وطلبكاربودن درقبال پروردگار

در همان زمان سابق آقایی که تو هر روز جمعه جلسة مرحوم آقا می آمدی و آن تعریف ها را می کردی چه شد از وقتی که رفتی پای صحبت او دیگر جلسات صبح جمعة آقا ترک شد؟ مگر آقا چه گناهی کرده بود؟ چرا این مسأله را با خودت فکر نکردی؟ منزل دل نیست جای صحبت اغیار دیو چو بیرون رود فرشته درآید. رو که در یک دل نمی گنجد دو دوست، مجلس آقا را باید با طهارت آمد، تو داری پای صحبت او می روی؟ خدا هم از اینجا می اندازدت کنار، یک روز من به مرحوم آقا گفتم من با فلان کس بروم...؟ گفت نه آقا اینها وقتی بروند که دیگر بر نمی گردند، چنان این شخص آنها را مسخ می کند و سحر می کند که دیگر قدرت تفکّر و تعقل را از آنها می گیرد، عجیب است! من وقتی که با اینها صحبت می کردم هیچ چیز نمی فهمیدند! می گفتم این آب است می گفتند نه این شلغم است و چغندر است، یعنی اینطور اصلا مطلب در ذهن آنها و در مخیلة آنها بود و این خیلی عجیب است ختم اللَه علی قلوبهم معنایش این است. انسان نور را می بیند و انکار می کند، به این حد انسان می رسد که نور را می بیند و انکار می کند. حالا کی دوباره خدا دست آدم را بگیرد؟ بشود و نشود و پیش بیاید یا نه؟ و اینها که در دام اینها می افتادند می رفتند و دیگر بر نمی گشتند.

در زمان مرحوم آقا بودند افرادی که پای صحبت آقا بودند ، شب ها را زود کارشان را رها می کردند که بیایند به صحبت آقا مسجد برسند. روز جمعه می آمدند اما همین که این بساط شد و اینها رفتند و پای این صحبت ها نشستند دیگر تمام شد. چه شد؟ آقای طهرانی بی سواد شد؟ پس تا حالا کجا بودید؟ تا حالا دنبال یک آدم بی سواد می آمدید؟ تا حالا عمرت را تلف کرده بودی؟ نشستی با خودت فکر کنی که چرا دلت دیگر به مسجد قائم نمی کشد؟ نشستی بیندیشی که چطور شد این آقا از دلت بیرون رفت؟ این آقا مگر چه کار کرده؟ همان نمازش را می خواند که سابق هم می خواند، همان خطبه و منبر و وعظی را دارد که سابق هم داشته است و تفاوتی نکرده، اینکه دیگر پایت نمی کشد چرا؟ چرا به این فکر نکردی؟