پرهیز از حالت توقع وطلبكاربودن درقبال پروردگار

اینهایی را که خدمت رفقا می گویم به خاطر خودمان است، خدا برای انسان محک قرار داده است و ملاک قرار داده است و انسان باید در شبانه روز دائما خودش را تست بزند ، مثل آزمایشگاه ، منتهی آزمایشگاهی ها می گویند هر شش ماه یک دفعه بیایید خون بدهید و آزمایش بگیرید و فلان، این آزمایشگاهی که داریم این آزمایشگاه هر بیست و چهار ساعت است. رسول خدا فرمود که خوشا به حال آن مؤمنی که در هر بیست و چهار ساعت یک دفعه خود را به آزمایشگاه ببرد ، هر بیست و چهار ساعت یک دفعه بنشیند راجع به خودش فکر کند ، دیروز چقدر به عبادات علاقه داشت امروز چقدر دارد؟ دیروز نسبت به فلان قضیه چه قضاوتی می کرد امروز چه قضاوتی می کند؟ حالا ما نمی گوییم ... هر هفته یا یک ماهی لا اقل یک مرتبه نه اینکه به طور کلی کنار بگذاریم و همینطور هر چه پیش آمد فقط با نظرة عبور به آن نگاه کنیم نه نظرة تفکر و تأمل.

شما که رفتی آنجا چرا دیگر مسجد قائم نیامدی؟ چرا دیگر این میل و اشتیاقت عوض شد و کم شد و دیگر تمام شد؟ چرا؟ اینجاست که کلام امام صادق علیه السلام را همیشه انسان باید مدّ نظر قرار بدهد در آن تفسیر آیة شریفه ـ خیلی روایات در اینجا زیاد است از جمله این ـ آیۀ شريفۀ فَلْيَنْظُرِ اَلْإِنْسٰانُ إِلىٰ طَعٰامِهِ ﴿عبس‌، ٢٤﴾ امام صادق می فرماید: یعنی فلینظر الانسان الی علمه عمن یأخذه، انسان باید نگاه کند این مطالبی را که می شنود گوینده اش کیست؟ غیر از خود مطلب، نَفَس گوینده پشت قضیه است، می گویید نه؟ بلند شوید بروید بخوانید، یکی از همین کتاب ها را بخوانید ببینید شب می توانید نماز شب بخوانید یا نه؟ یکی از آن صحبت ها را گوش بدهید بعد ببینید حضور قلب دارید بعد از یک ساعت گوش دادن یا نه؟ ما امتحان کردیم. یک ساعت صحبت آقا را گوش بدهید، نیم ساعت صحبت مرحوم آقا را گوش دهید و حال خود را بعد از نیم ساعت با قبل مقایسه کنید ، یک فصل از کتب مرحوم آقا بخوانید بعد وضعیت خود را ...