لزوم یادگیرى علم فلسفه و حكمت براى ادراك حقائق دین‏

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم

و صلَّی‌ اللَه عَلَی سیّدنا و نبیّنا أبی‌القاسم مُحَمّدٍ

و علی آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة اللَه عَلَى أَعدَائِهِم أَجمَعِينَ

معرفتی یا مولای دلیلی علیک و حبّی لک شفیعی الیک و أنا واثق من دلیلی بدلالتک و ساکن من شفیعی الی ‌شفاعتک.

معرفت من ای مولای من به تو، هادی و راهنمای من به سمت توست، معرفتی مقصود معرفتی بک بوده، معرفت من به تو، نه معرفت من به سیب زمینی و پیاز و یا معرفت من به ریاضی و هندسه و شیمی یا معرفت من به مسائل مادی و عادی ، اینها راهنمای من به سمت تو نیست ، در هر مرتبه ای هم می خواهد باشد، معرفت من به مسائل مادی فقط همینقدر اعجاب من را نسبت به صانع بر می انگیزد نه بیشتر، عجب خدایی است! چه مولکول هایی درست کرده و چه سلول هایی درست کرده و چه نظم و ترتیبی در این امور ایجاد کرده است و چه اسرار نهفته ای در عالم ماده قرار داده و فقط اعجاب مرا نسبت به تو زیاد می کند، که چنین خدایی با چنین کیفیتی است و بیش از این چیزی دستگیر ما نمی کند، بیش از این چیزی حاصل برای ما نمی شود ، یک فیزیک دان تمام عمر خود را صرف می کند در ارتباط و رابطة بین مولکول ها، بین الکترون ها و پرتون ها و مقدار الکترون و پرتون و کیفیت مدار آنها که کروی است یا بیضوی، میزان نزدیکی آنها به هم و کیفیت جدا شدن آنها از هم، همین! و بیش از این چیزی دستگیرش نمی شود و هر چه بیشتر در این زمینه غور و تحقیق کند بیشتر نسبت به پروردگار همینکه صانعی باید در این قضیه دخالت داشته باشد اطمینانش بیشتر می شود، حالا این صانع کیست و چه خصوصیات و آثار و صفاتی دارد؟ به اندازة سر سوزن نمی فهمد، هزار بار و هزار سال در این مسأله فحص و غور کند بالاخره معنای مجرّد و ماده را نمی فهمد. قابل تشخیص نیست برای او. آخر می گوید خدایی است که ممکن است او هم از جنس ماده ای باشد منتهی ماده قوی تر و دارای وسائل بیشتر ولی از فیزیک بخواهد به تجرّد برسد صد میلیون سال فکر کند نمی رسد، و همین طور.