معرفت و اهمیت تطبیق عمل برطبق آن

شما كه آن موقع در زمان مرحوم‌آقا این حرف را می‌زنی برای چه این حرف را می‌زنی؟ چون ـ مرحوم آقا به تو ‌گفت ـ باور نداری باور نكردی! می‌آیی می‌روی در جلسه در ذكر شب صبح فلان این حرفها فلان ولی یك آمدن و رفتن است یك حركت است تا چه قدر به مبنا ما گرایش پیدا كردیم و این مبانی را در دل خود گره زدیم و با آنها زندگی می‌كنیم؟ یعنی با این مبانی زندگی می‌كنیم نه این كه صرفا در ذهن ما است. یك آقایی بود آدم خوبی بود و یك حرفهای خوبی هم می‌زد و مطالب خوبی هم می‌گفت تا چه قدر با آن مطالب ما داریم زندگی می‌كنیم؟ این را از ما سوال می‌كنند. زندگی ما بر چه اساس است؟ داد و ستد ما بر چه اساس است؟ معاشرت ما بر چه اساس است؟ این! این مسئله است. شما كه آن را می‌گویید چطور در این مسائل دنیا...؟ هان؟ چرا؟ چون این الان دخترت است؟ حالا اگر پسرت را هم می‌خواستی زن بدهی این حرفها را می‌زدی؟ هان؟ ببینید! مچ آدم را خدا خوب می‌گیرد، قشنگ مچ آدم را خدا می‌گیرد و متوجه می‌كند كه در چه عالم خطرناك و چه منجلابی ما قرار گرفتیم و داریم دست و پا می‌زنیم! بنده به ایشان گفتم، آن شخص، گفتم برو بگو هم به عیالت بگو و هم درخانواده كه من با فلانی صحبت كردم و فلانی گفت تمام این مطالب تهمت است و اینها خلاف واقع است و خب مسئله مشخص است دیگر، مطلبی را كه همه می‌دانند همۀ رفقای ایشان می‌دانند همۀ دوستان ایشان می‌دانند یك مسئله‌ای نیست كه فقط اختصاص به ما داشته باشد كه فرزند ایشان هستم، نه.

یا ایها الذین آمنوا اطیعوا اللَه و اطیعوا الرسول و اولی الامر منكم، باید عمل كرد بدون عمل فایده‌ای ندارد كسی كه مدعی حركت به سوی خدا است بدون ترتیب آثار این مسئله، در جای خود درجا دارد می‌زند، دارد دور خودش می‌گردد، دل خودش را به آمدن و رفتن [در] مجالس خوش كرده است یك مجلسی روز می‌روم یك مجلسی هم شب می‌روم و یك مجلسی هم شبهای ماه رمضان می‌روم و دلش را به اینها خوش كرده! فایده ای ندارد. در حدیث قدسی وارد است كه خطاب خداوند به بنی آدم كه یابن آدم اكثر من الزاد فان الطریق بعید بعید یا فان المسافة بعید بعید، زاد و توشۀ خود را زیاد كن، یعنی چه؟ یعنی دقت كن، در مقام عمل و در مقام انجام تكالیف كوتاهی نكن وظایف خودت را به نحو احسن انجام بده كسی كه یك مسافت بعیدی را می‌خواهد برود و حركت كند به فكر مقتضیات آن مسافت هم خواهد افتاد. زاد و توشه را باید انسان زیاد كند چون فان الطریق بعید بعید، راه تو خیلی طولانی است تو دو روز دیگر می‌میری تازه راه از دو روز دیگر شروع می‌شود ان امامكم عقبی ... عقبه به آن گردنه‌هایی می‌گویند كه همان طور یكی پس از دیگری انسان باید آنها را دور بزند و خطر افتادن و وارد شدن در مهلكه و مسائل دیگر و و... مسائل دیگر. برای آن طرف باید این عمل و این توشه را تو برداری و الا دو روز دنیا تمام می‌شود اصلا قابل مقایسه نیست این شصت سال زندگی و هفتاد سال زندگی كه به انسان دادند در مقابل آن طرف، به اندازۀ یك سر سوزن هم نمی‌شود به حساب بیاید.