اختلاف مراتب شیعیان بر حسب مراتب معرفت آنها

همان طوری که فساد و فسق و انحراف‌این افراد موجب نمی‌شود که ما حکم به انحراف همۀ علما و فقها بکنیم و‌این خلاف انصاف و خلاف عدالت و خلاف وجدان و خلاف بداهت است همین طور خلاف انصاف و عدالت است که بیاییم و با چماق انحراف و ارتداد همۀ افراد، از عرفا و بزرگان را که‌اینها خب بعضی از ‌اینها دارای حالاتی بودند انعزال بودند از مردم کناره گیر بودند یا برای خودشان مکتبی داشتند، بدون توجه و بدون تأمل همه را یک کاسه کنیم و بگوییم‌ اینها همه منحرف هستند همه عقاید خلاف دارند و ارتباط با همۀ ‌اینها حرام و معاشرت با ‌اینها حرام است و‌اینها اهل نماز و روزه و‌اینها نیستند! ‌این صحیح است؟ آن هم از یک همچنین افرادی که باید در کلامشان تأمل کنند بیشتر و بدانند که هر چه مسئولیت انسان بیشتر بشود باید در مقام پاسخگویی بیشتر دقت بکنند و رعایت مسائل را بیشتر داشته باشند.

چقدر خوب است انسان همیشه صادقانه باشد! بله در میان ‌اینها افرادی هستند که منحرف هستند عقایدشان با مبانی اسلام و تشیع معارض و مخالف است و بعضی از‌ اینها هستند که نخیر! عقایدشان همان است هیچ فرقی نمی‌کند. مگر ما اختلاف در فتوا را در میان فقها نداریم؟ کدام فقیه را شما دیدید که فتوایش با فقیه دیگر یکسان باشد؟ در هیچ مسئله با هم اختلاف نداشته باشد؟ نه! ‌این یک مسئلۀ عادی است.

حالا ‌این معرفتی که امام علیه السلام می‌فرماید پس مشخص شد هر معرفتی نمی‌تواند انسان را به آن مقصد مورد نظر و آن هدفی که مورد نظر است برساند. باید مسیری را که طی می‌کند و طریقی را که طی می‌کند آن طریق طریق موصل باشد. امام علیه السلام کیست؟ ذات پروردگار چیست؟ امام می‌فرماید معرفت من به تو ‌ای مولای من، دلیل من است بر تو. چه معرفتی را امام علیه السلام، امام سجاد، واجد بود تا توانست به ضرس قاطع و به‌این محکمی ‌بیاید و بگوید معرفت من به تو، مرا به سمت تو راهنمایی کرده؟ کدام معرفت؟ همین معرفتی که ما داریم؟ پس چرا ما به هر سمتی می‌رویم غیر از خدا؟ این کدام معرفت است؟ ‌این چه معرفتی است؟ ما از خدا چه شناختی داریم؟ ما از خدا و ذات خدا و اوصاف و اسماء الهی چه معرفتی داریم؟ فقط هیمن قدر می‌دانیم یک خدایی هست ما را خلق کرده شریعتی فرستاده ما را مکلف به متابعت آن شریعت کرده و بعد هم در روز قیامت از این مسأله بازخواست می‌کند، همین والسلام! مگر چیز دیگر[ی] هم می‌دانیم؟ مگر اطلاع دیگر[ی] داریم؟ ما از امام علیه السلام چه معرفتی داریم؟ چه معرفتی داریم؟ می‌رویم قبور ائمه علیهم السلام را زیارت می‌کنیم واقعا وقتی که می‌ایستیم در کنار قبر امام علیه السلام نسبت به امام چه معرفتی داریم؟ اشهد انک تسمع کلامی‌و تعلم حاجتی، شهادت می‌دهم که تو کلام مرا می‌شنوی و حاجت مرا می‌دانی و از ضمیر من اطلاع داری، ‌این عباراتی است که ما در زیارات ائمه علیهم السلام می‌خوانیم، می‌دانید معنایش چیست؟ معنایش‌این است که همان طوری که ـ حداقل، ‌این حداقل ـ حداقل الان شما نشستید اطلاع دارید که آن شخصی که در کنار شما است کیست و در کنار شما نشسته و حضورش را احساس می‌کنید امام علیه السلام می‌گویند وقتی که به زیارت قبور ائمه می‌روید حداقل یک همچنین علم و اطلاعی داشته باشید که امام رضا دارد من را می‌بیند نه‌این که در ذهنم تصور کنم یک امام رضایی ١٣٠٠ سال پیش بوده و مأمون او را شهید کرده و بعد آمدند او را در‌این جا دفن کردند و او در عالم قیامت زنده است و از آن جا می‌بیند که فرض کنید که ما چه هستیم؟ نه! تمام‌اینها رجما بالغیب است. کسی که وارد حرم امام رضا می‌شود باید بداند که امام علیه السلام‌ایستاده دارد او را می‌بیند امام علیه السلام دارد او را تماشا می‌کند ‌این را باید ادراک کند حیات واقعی و زندگی واقعی را باید به امام علیه السلام....