حقیقت معرفت، شناخت شهودی ذات و آثار ذات حق

اما پیغمبر چه دیدگاهی نسبت به بچه دارد؟ وقتی بچه را [به] پیغمبر می‌دهند پیغمبر احساس می‌کند که وجودی الان در آغوش او قرار گرفته است که شرق و غرب عالم را در هیمنه و در قدرت نفسانی و ولایی خودش قرار داده گرچه الان به صورت کوچک است گرچه بیش از دو یا سه کیلو وزنش نیست ولی این یک روح و نفسی دارد که آن روح و نفسش تمام عالم وجود را گرفته و در خودش هضم کرده و می‌خواهد حرکت کند و به آن مقام تفصیل برسد، این را پیغمبر دارد احساس می‌کند. لذا می‌گوید برای دیدن او برم. آمار به دست بیاورم؟ بَه بَه ماشاءاللَه! بروم دیدن، بروم به آن پدر و مادر تبریک بگویم، بگویم چه مسئله و برکتی خدا نصیبشان کرده؟ بگویم خدا چه فیوضاتی از این فرزند تا مادامی که ‌در این دنیا است برای آنها نوشته خواهد شد؟ اینها را بروم بگویم. بگویم چه نسلی از این به وجود خواهد آمد و چه برکاتی در این عالم ایجاد خواهد کرد؟ بروم و بگویم آن حقیقت وجود چه ظهوراتی به واسطۀ این از خود بروز خواهد داد؟ اینها را همه را پیغمبر دارد ادراک می‌کند دارد می‌فهمد لذا می‌گوید تناکحوا تکثروا و انی اُباهی بکم الامم..¹ ای امت من نکاح کنید ازدواج کنید بچه بیاورید زیاد بچه بیاورید اگر شده بچه سقط شود اشکال ندارد یکی از امت من حساب می‌شود! سقط دیگر چرا؟ چون همین که بچه آن حقیقت وجودی او تشکل پیدا کرد آن مظهریت اسماء و صفات الهی را به خود خواهد گرفت چه سقط بشود چه سالم به دنیا بیاید دیگر تفاوت نمی‌کند.

یعنی پیغمبر مباهاتی که می‌خواهد بکند بر امت، مباهات بر جمعیت است؟ یعنی به حضرت موسی بگوید که شما فرض کنید که امت تو ٢٠٠٠٠٠ هزار نفر جمعیت داشت امت ما ٢ میلیارد جمعیت دارد! مگر این هنر است؟ به حضرت عیسی در روز قیامت بگوید که امت تو فرض کنید که ـ الان مسیحی ها چقدر هستند؟ ـ یک میلیارد پانصد هزار میلیون هستند جمعیت امت ما که مسلمانها هستیم ٣ ملیارد است تقریبا، البته کمتر است. ما آمار که می‌خواهیم بگیریم در روز قیامت بیشتر است! این را می‌خواهد بگوید؟ به حضرت ابراهیم آن را می‌خواهد بگوید؟ یعنی کثرت جمعیت ملاک برای برتری و فضیلت پیامبران الهی است بر همدیگر! خب این به حضرت عیسی چه ارتباطی دارد؟ به حضرت موسی چه ربطی دارد؟ امت ما بیشتر هستند، خب بیشتر هستند که هستند مگر بیشتر بودن فضیلت است؟ یا این که نه! به واسطۀ کثرتی که برای امت پیغمبر به وجود می‌آید حقایقی در عالمِ وجود تحقق پیدا می‌کند که حتی وجود خود رسول خدا از این حقایق بهره مند می‌شود، از برکات این نفوس او بالا می‌رود از برکات ظهوراتِ درعالم کثرات تأثیر در وحدت او می‌گذارد و او را بالا می‌برد و سعۀ او را بیشتر می‌کند و موجب استجلاب مظاهر الهی می‌شود. اسمآء و صفات الهی را بر وجود..... ما که صلوات برای پیغمبر می‌فرستیم ـ اللَهم صل علی محمد و آل محمد ـ این صلوات ما برای پیغمبر و برای ائمه چه نتیجه دارد؟ مگر آنها به مقامات کمال نرسیدند؟ بعضی‌ها می‌گویند که دیگر خب آنها رسیدند. جواب این است کمال مگر حد یقفی دارد؟ مگر کمال محدود است؟ اگر یک روزی به آن جا رسیدیم که ذات الهی را توانستیم به آخرش اطلاع پیدا کنیم کمالات هم در آن جا متوقف خواهد شد ولی مگر ذات الهی لایتناها نیست؟ مگر مطلق نیست؟ مگر محدود است؟ وقتی که ذات محدود است آثار او هم محدود خواهد شد وقتی که ذات نامحدود باشد آثار او هم نا محدود خواهد بود پس رسول خدا در عین حیازت مراتب کمال تا خدا خدایی می‌کند بر سعۀ او اضافه می‌شود و بر مراتب او اضافه می‌شود و بر برکات ازناحیۀ پرودگار اضافه می‌شود و از جمله صلواتی که ما می‌فرستیم.