اهمیت تحقق مطالب فلسفی و عرفانی در وجود شخص

برای امام حسین می‌آید صحبت می‌کند یک ساعت دو ساعت، گاهی اوقات سه ساعت صحبت طول می‌کشید و مرام و مکتب امام حسین را معرفی می‌کرد. مرام و مکتب امام حسین چه بود؟ اقامۀ نماز و اقامۀ عدل و احیاء ولایت پدرش امیرالمؤمنین علیه السلام. اُرید أن امر بالمعروف و انهی ان المنکر و اسیر بسیرة جدی و ابی علی ابن ابیطالب. مگر این نبود؟ مگر امام حسین روز عاشورا در هنگام نماز ظهر بلند نشد نماز خواند در هنگام جنگ، مگر نبود؟ آنوقت همین آقا نماز نمی‌خواند. شاهد عینی برای پدر ما، خود مرحوم مطهری، نقل کرد و من حاضر بودم که ایشان گفت: من یقین دارم این نماز نمی‌خواند. بنده خودم شنیدم. به حرفهایش چه؟ اعتقاد ندارد. پول می‌گیرد حرف می‌زند. در این مجلس حرف می‌زد در آن مجلس حرف می‌زند. چقدر بیشتر می‌دهید آقا؟ اینجا چقدر بیشتر می‌دهید؟ ما می‌رویم.

بَه‌بَه چقدر قشنگ صحبت می‌کند بَه‌بَه چقدر خوب صحبت می‌کند به‌به چقدر عالی صحبت می‌کند، به‌به چقدر، به‌به به‌به...! ولی عجیب بود، عجیب بود. این افرادی که می‌رفتند پای صحبت اینها وقتی در می‌آمدند مانند حیوان مسخ شده بودند. مسخ شده بودند، گیج بودند. من با اینها وقتی که صحبت می‌کردم می‌دیدم اصلاً اینها نمی‌فهمند نمی‌فهمیدند! نمی‌فهمیدند. حرف می‌زدیم یک چیز دیگر می‌گفتند. یعنی وقتی که صحبت می‌کرد این شخص و این مطلب عجیب در کتاب‌هایش هم پیداست. یک صفحه از کتاب‌هایش را می‌خوانی اصلاً چنان ظلمت و کدورت آدم را می‌گیرد اصلاً کتاب را می‌خواهد پرت کند.

چطور نفس انسان همراه با بیانش و بنانش، چطور این نفس می‌آید تأثیر می‌گذارد؟ این که می‌گویند هر چیزی را نخوانید، هر مقاله‌ای را نخوانید، هر حرفی را گوش ندهید، به سخن هر کسی نگاه نکنید مال همین است. آدم نگوید که نه آقا! ما می‌رویم صحبت می‌کنیم گوش می‌دهیم تجزیه می‌کنیم تحلیل می‌کنیم صحیح را از سقیم جدا می‌کنیم، نه، آن اثر را می‌گذارد. یک وقتی ضرورت دارد، بله، بنده هم اکثر کتابهای این شخص را خواندم چون خوب ضرورت اقتضاء می‌کرده در عین اینکه مکدر هم شدم ولی خب در عین حال خواندم، خب این یک مسأله‌ای است. ولی نه انسان همین طوری اینجا یک سرک بکشیم آن جا هم یک سرک بکشیم آن جا ببینیم چیست این جا ببینیم چیست. این اینجا ببینیم آن جا ببینیم هِی از آدم می‌برد، می‌گیرد، یک تکه جدا می‌کند. هِی از انسان سلب می‌کند، می‌کَند، می‌کَند از انسان از دل انسان هِی می‌کَند. کالیل المظلم. سیاه، چون اعتقاد ندارد.