دیدگاه عرفای الهی و علماء ظاهر در مساله توحید و ولایت

مرحوم آقا رفته بودند در مکّه به اتّفاق عدّه‌ای از رفقا، یک روز پیش یکی از این رفقا، در همان زمان شاه، در زمان گذشته، منزل یکی از دوستان بودیم، گفت الآن می‌دانی آقا جان کجا هستند؟ الآن در آنجا هستند، دارند الآن وارد مسجد النبی می‌شوند، این و این و این پیش ایشانند و دارند الآن وارد می‌شوند، الآن با این برخورد کردند، شروع کرد آقا عین ـ چه می‌گویند؟ مباشر می‌گویند، پخش مستقیم؟ هان؟ این پخش مستقیم می‌گویند دوربین پخش می‌کند ـ عین پخش مستقیم، الآن دارند این کار را می‌کنند، الآن دارند آن کار را می‌کنند. هیچی. یک ساعت قشنگ، گفت بس است ببندم؟ گفتم: ببندش دیگر. وقتی آمدند معلوم شد مو به مو آنچه را که گفته است دقیق بوده است، خب بفرمائید. این امام بود؟ این امام حسین بود؟ این چرت و پرتها چه است؟ این مزخرفات چه است در آمده؟ امام اینطور امام....، این حرفها [و] این مطالب برای امام اصلاً ننگ است که بگوئیم امام علم غیب می‌داند، اصلاً ننگ امام است، شرم برای امام است، خجالت دارد ما بیائیم امام علیه السّلام، امام زمان را معرفی کنیم، امام زمان علم غیب می‌داند، خب یک آنتن رادار هم علم غیب می‌داند، شما بردارید ماهواره بگذارید آن بالا، از آنطرف می‌بینید به اینطرف کرۀ زمین پخش می‌کند، این که چیزی نیست، اینقدر ما از نقطۀ نظر معارف ضعیف هستیم و اینقدر پایین هستیم و اینقدر جاهل و نادان هستیم که داریم بدیهی‌ترین از مراتب معرفت را که اهل تسنن اعتراف می‌کنند ما انکار می‌کنیم. این بلیّۀ ما است.

مرحوم علامه....، اینهایی که می‌گویند باید درس فلسفه خواند، درس عرفان خواند مال همین است آقا جان من! برای اینکه شما بفهمید اینها چیزی نیست، کسی که فلسفه و عرفان می‌خواند فهمش بالا می‌رود، اطّلاعش بالا می‌رود. مسائل غیر عادی برای او عادی می‌شود، عادی عادی می‌شود. همۀ اینها عادی می‌شود، حالا کسی که نخواند، خب برایش عجیب است، برایش غریب است، خیلی برایش مهمّ است، خیلی برایش مسأله...! آقا چطور ممکن است یکی از یکسال بعد خبر پیدا کند؟ کاری ندارد آقا، تو خواب ببین، توی خواب یکسال بعد را بهت می‌گویند چه است. خواب ببین، این که دیگر چیزی نیست.