لزوم معرفت به تکالیف و عمل بر اساس آن

این ای کاش ای کاش‌، این یا حَسْرَتا یا حَسْرَتا وجود دارد! یا حسرتا یعنی ای کاش! ای وای! ای افسوس! اینها آن موقع است. خُب عزیز من! الآن به یاد این یا حَسْرَتا باشیم، چرا فردا؟! فردا که دیگر فایده‌ای ندارد! خُب چرا باید اینقدر انسان بی‌توجه باشد؟!

هَلّا تَعلَم چرا نرفتی یاد بگیری؟! پس این که می‌گویند: لازم نیست انسان سؤال کند، این راجع به این مسائل نیست. راجع به آن مواردی است که شارع بنای سؤال را در آنجا نگذاشته [است.] [اگر] اطلاع پیدا کردی باید به مقتضای اطلاع عمل کنی [و اگر] اطلاع پیدا نکردی ما در فُسحه از عمل نسبت به آن مسئله هستیم، در اینجا باید این را بگوئیم.

خُب دیگر بنا گذاشتیم إن‌شاءالله اگر توفیق داشته باشیم دیگر از ساعت ده [تجاوز نکنیم]، چون دیشب خیلی دیر شد و علی کل حال انسان همۀ جوانب را هم باید در نظرِ بگیرد دیگر! گرچه با رفقا محفل اُنسی داریم اما خُب دیگر شبهای ماه رمضان و دیگر استراحت به موقع و پرداختن به مقتضَیات این ماه از اذکار و از قرائت قرآن و بیداری و اینها هم اقتضاء می‌کند که دیگر بیش از این در شب‌ها إطالۀ کلام نشود.

اللَهمّ صل علی محمد و آل محمد