کیفیت تربیت خداوند متعال و اولیاء الهی

حضرت عیسی را در شیرخوارگی به صدا درمی‌آورد آخر خلق اللَه کدام بچه شیرخواری وقتی که در بغل مادرش هست آمد بگوید قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَه آتانِي الْكتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيا مریم، ٣٠ وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَينَ ما كنْتُ وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيا مریم، ٣١ کی در دنیا یک همچنین حرفی زده؟ تا به حال در تاریخ شما سراغ دارید بلند شود یک بچه‌ی شیرخواری که دو روز است به دنیا آمده در میان این همه جمعیت بیاید بگوید انی عبداللَه آتانی الکتاب؟ به من خدا کتاب داده و جعلنی نبیا بچه‌ی شیرخوار، این بچه‌ی شیرخوار بود دیگر، یک بچه‌ی شیرخوار که گریه هم نمی‌تواند بکند عرضه گریه کردن هم ندارد این‌قدر تا حالا تقاضایش را بخواهد مطرح کند، بلند شود بیاید این‌طور حرف بزند. ولی صحبت در این است آن‌که من می‌خواهم بگویم این است که حضرت عیسی هم ما هستیم هیچ تفاوت ندارد یعنی حضرت عیسی و ما ولادت او ولادت ما و ولادت پیغمبر و ولادت ....، همه یکی است یک قانون در عالم خلقت است و آن آمدن و تربیت کردن و رشد کردن، این آن شکل دارد آن این شکل دارد هر کدام یک شکل دارند ولی همه یکی است استثنا برنمی‌دارد.

همان تربیتی که خدا کرده، أَ لَمْ يجِدْك يتِيماً فَآوى‌، این مال ما است، أ لم یجدک ضالا فهدی، مگر ضال نبودی ای رسول ما ما تو را هدایتت کردیم کی تو را به این مقام قاب قوسین او أدنی رساند؟ خودت کردی؟ خودت کردی؟ خودت آمدی رسیدی به این‌جا؟ خودت رسیدی به این‌جا که جبرئیل می‌گوید لو دنوت انمله لحترقت؟ خودت رسیدی یا ما دست تو را گرفتیم؟ آن‌که نمی‌تواند بگوید خودم، پیغمبر که اطلاع دارد دیگر؟ می‌گوید خدایا تو، پس تو ضال بودی عالم ما بودیم ضال تو بودی‌ مولا ما بودیم عبد تو بودی غنی ما بودیم، ای رسول خدا فقیر تو بودی، عارف ما بودیم جاهل تو بودی، قوی ما بودیم ضعیف تو بودی، تو که الان داری اشاره می‌کنی ماه دو نصف می‌شود همه هم می‌بینند آن‌هایی که در بیابان دارند می‌آیند کاروان‌ها هم که شب در راه بودند دیدند آمدند نقل کردند، این مشرکین بیچاره بدبخت بودند اما اگر ما رفقا آن موقع بودیم به عنایت پروردگار، انگشت پیغمبر را نمی‌دیدیم چه را می‌دیدیم؟ همه بگویند، چه می‌دیدیم؟ او را داشتیم می‌دیدیم.