مرتب سازی:
دین اسلام، دین رأفت و رحمت
13میآیند پیش آقا میگویند آقا ما را نصیحت بفرمایید. من هفته گذشته گفتم این کار را بکنید آن وقت در این هفته خلافش را میشنوم آن وقت چه نصیحتتان کنم؟ در هفته گذشته مگر من به شما نگفتم که این کار را در این هفته عمل کنید. آیا کردید؟ همین دستور سلوکی است که همیشه باید به افراد به دید مثبت نگاه کنید. بله البته در بعضی از موارد آن جنبه تربیتی و تکلیفی دارد و در آن موارد مشخص است. مثلًا فرض کنید که در موردی میآیند با انسان مشورت میکنند که آقا، با فلان شخص شریک بشویم یا نشویم؟ و انسان نسبت به آن شخص نظر منفی دارد، حق ندارد از او تعریف کند. اگر این کار را بکند این شخص را در اشتباه انداخته است. بله میتواند ساکت بشود و بگوید: چه عرض کنم؛ اطلاعی ندارم از کسی دیگری سؤال کنید. حالا آن شخص متوجّه مطلب میشود یا نمیشود.
امّا اینکه بیاید و بگوید: صحیحالعملتر از این فرد من در دنیا ندیدم. اگر بدانید شب تا به صبح بیدار است که صبح بشود و برود قرضش را بپردازد. برای کاری که به عهده میگیرد نهایت دقت را میکند که به احسن وجه درآورد.
ای آقا چرا دروغ میگویی؟ با این دروغ گفتن، افراد دیگر را در مهلکه میاندازی و این حرام است.
یا میآیند فرض کنید سراغ انسان، آقا؛ فلان مورد آمده برای صبیه و دختر ما به نظر شما چطور است؟ میگوید: بدهید آقا، این نمرهاش نمره بیست است مانند این جوان در دنیا و آخرت بگردی پیدا نمیشود این را باید در آسمانها جستجو کرد حالا چطور در زمین دارد راه میرود؟! در حالتی که جوانی است خلافکار و عقائد خلاف دارد و مسائلی دارد ... حق ندارید شما این حرفها را بزنید. این فرد به اعتماد شما آمده و میخواهد دخترش را بدهد، در اینجا شما میتوانید ساکت باشید. یا باید مطلب را به یک نحوی بگویید که متوجه بشود. یا اگر میدانید که اگر بگویید غیبت است بگویید راجع به این مطلب از کسی دیگری بپرسید.