رسیدن به قرب خداوند متعال امری اکتسابی یا خدادادی؟

این قسم اگر قرآن را بخوانید نتیجه‌اش را هم خواهید دید که چه خواهد شد! این‌طور، یعنی خدا آمده، گفته است جناب آقای فلان! من این قرآن را برای شما فرستاده‌ام بنشین بخوان، برویم بخوانیم، این پرونده‌ی تو است این نامه‌ی اعمال تو است این دستورالعمل زندگی تو است آن چهارده آیه‌ی آخر سوره‌ی فرقان را بخوان و رویش توجه کن‌ وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً¹ را برو بخوان چه است؟ وَ الَّذِينَ يبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً² را ببین چه است‌ وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يسْرِفُوا وَ لَمْ يقْتُرُوا وَ كانَ بَينَ ذلِك قَواماً³ این معنایش چه است؟ این‌ها را برو یکی یکی [بخوان‌] و این‌ها را من برای شما فرستاده‌ام این معنای دنبالِ عمر رفتن یا دنبال علی رفتن است.

تبرّی یعنی انسان راه خود را، راهِ قلب خود را از این‌ها جدا کند هرجا که حق است در آنجا پای علی ابن ابی‌طالب است هر جایی که حق است در هر قضیه‌ای در هر مسئله‌ای در هر خطور ذهنی، در هر جایی که حق است، با زن و بچه در تمام موارد، با قوم و خویش و برادر و خواهر و پدر و مادر در همه‌ی مسائل، با رفیق و شریک و هم‌بحثی، وقتی داریم ما بحث می‌کنیم وقتی داریم مباحثه می‌کنیم به یک جا می‌رسیم ما یک نظر می‌دهیم هم مباحثه‌ای یک نظر دیگر، وسطهای این جدال یک‌دفعه متوجّه می‌شویم حق با این است. می‌گوییم خُب حالا که تا این همه راه آمدیم اینکه نمی‌شود که همین‌طوری، خیلی زور زدیم، ببینیم می‌توانیم یک خورده بیشتر فشار بدهیم یک خورده بیشتر طولش بدهیم بلکه او ببرد! تا این ذهن آمد رفتیم در عمر، رفتیم در راه عمر تا حالا چون نمی‌فهمیدیم نه، قضیه بین بین بود اما اگر همانجا گفتیم: آقا حق با شما است! فوراً چه؟ رفتیم در راه علی.