اهمیّت خواست و طلب بندگی وعبودیت

شاید خیلی هم راحت باشید به‌به می‌گیریم راحت می‌خوابیم راحتِ راحت مخصوصاً اگر جا نرم و گرم باشد دیگر بهتر راحت می‌خوابیم هوای سرد و کرسی گرم ـ جای شما خالی ما آن طبقه بالای خودمان یک کرسی گذاشتیم بعد هم در اطاق‌ها همه باز، باد می‌آید چه جور ما که می‌رویم زیر کرسی، از آن طرف در به سمت پنجره باز و از آن طرف هم به ایوان، جایتان خالی یخ می‌زنیم اما ما نه خیلی خوش هستیم.

این چه جهتی است که پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلم وقتی که حکم وجوب نماز شب برداشته شد حضرت آمدند در شهر ـ چون برای خود حضرت که باقی بود مسئلۀ وجوب نماز شب برای حضرت باقی بود ـ حضرت آمدند در کوچه‌های مدینه، حرکت می‌کردند گردش می‌کردند و می‌دیدند که لَهُم دَوّیٌ کَدَوّیِّ النحلِ از این پنجره‌ها و شبّاک‌های خانه‌ها صداهای مناجات و قرآن مانند صدای زنبور عسل همین‌طور می‌آمد، می‌آمدند¹ ببینند حالاکه حکم برداشته شده مردم پابند هستند یا نه؟ خب خوش به حالشان.

امیرالمؤمنین علیه السّلام ـ تازه اینکه کم است ـ یک میلیاردم از حضرت را اگر ما داشته باشیم این کار را انجام می‌دهیم، یک میلیارد، امیرالمؤمنین علیه السّلام در آن حال و هوایی که خدا را عبادت می‌کند اصلاً حاجتی نمی‌بیند اصلاً حاجتی در وجودش نمی‌بیند که خدا را عبادت کند، خدایا حتی عبودیت را! ببینید! حتی عبودیت را، حتی فنا را حتی جمال او را حتی وصف او را، هیچ هیچ هیچ هیچ هیچ اصلاً نمی‌بیند می‌گوید؛ الله اکبر ﴿بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ١ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴾² شروع می‌کند به نماز خواندن بعد هم السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته تمام شد اصلاً در وجودش دعایی احساس نمی‌کند.

پس این طلبی که امام سجاد علیه السّلام می‌فرماید چیست در اینجا؟ این آن خواستی است که در همه حال با انسان است نه‌اینکه فقط در موقع نماز و معامله، نه در موقع روزه نه در موقع حج نه در موقع زکات نه در پرداخت خمس نه در....، هیچ هیچی هیچی، آن خواستی که همیشه در ما است و او عبارت از این است که خدا به انسان عبودیت بدهد این طلب طلبی است خواجه هم می‌فرماید: