اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

لزوم توجه به پروردگار متعال در حالت عُسرویُسر، گشایش وضیق‏

14٬316
سال 1423

فقره دعاء: و أنّ الراحل إليك قريب المسافة 1 عدم شناخت و معرفت افراد نسبت به پروردگار متعال 2 ذکر حکایتی در ارتباط با توجّه فردی نسبت به امور اعتباری و نفسانی و عملکرد استاد در قبال او 3 لزوم تحفّظ و مراقبت افراد نسبت به ورود خطورات فاسد در ذهن ایشان 4 سالک راه الهی امور خود را بر اساس وظیفه وتکلیف خویش انجام داده ومؤثری جز پروردگار متعال در عالم وجود نمی بیند. 5 روح عزّت وحمیّت اسلامی مرحوم علامه طهرانی مانع از رفتن ایشان به دول کفر برای معالجۀ بیماری های خود می شود.

لزوم توجه به پروردگار متعال در حالت عُسرویُسر، گشایش وضیق‏

توضیحات:

فقره دعاء: و أنّ الراحل إليك قريب المسافة 1 عدم شناخت و معرفت افراد نسبت به پروردگار متعال 2 ذکر حکایتی در ارتباط با توجّه فردی نسبت به امور اعتباری و نفسانی و عملکرد استاد در قبال او 3 لزوم تحفّظ و مراقبت افراد نسبت به ورود خطورات فاسد در ذهن ایشان 4 سالک راه الهی امور خود را بر اساس وظیفه وتکلیف خویش انجام داده ومؤثری جز پروردگار متعال در عالم وجود نمی بیند. 5 روح عزّت وحمیّت اسلامی مرحوم علامه طهرانی مانع از رفتن ایشان به دول کفر برای معالجۀ بیماری های خود می شود.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00

لزوم توجه به پروردگار متعال در حالت عُسرویُسر، گشایش وضیق‏

15
  • امام سجّاد علیه‌السّلام در این‌جا می‌فرماید: «وَ أنّ الرّاحِلَ إلَیک قَریبُ المَسافَة» کسی که سفرِ به سمت تو را در پیش دارد. حضرت خود را در لباس بشری و در عالم مادّه و گرفتار در کثرات فرض کرده است و می‌خواهد راه خود را به سمت خدا و این سفر را به سمت او شروع کند، بعد از این‌که آمد و حساب و کتاب را امام سجّاد آمد بیان کرد. اوّل این‌که آمد فرمود: «فِى اللَهفِ الى جودِک وَ الرِّضا بِقَضائِک عِوضَاً مِن مَنعِ الباخِلین» در این‌که من بارم را کجا بیاورم و پیش چه کسی این بار را بیندازم؟ خب باید کجا کرد؟ باید آمد پیش خدا دیگر، که خب عرض شد دلیلش چیست؟ چرا امام علیه‌السّلام می‌فرماید: من باید به سمت تو إنابه کنم و به سمت تو ناله کنم و به سمت تو تذلّل و خشوع و خضوع داشته باشم نه جای دیگر.

  • بر دَر اربابِ بی مروّتِ دنیا *** چند نشینی که خواجه کی زِ در آید 1
  • حضرت می‌فرماید: من نمی‌خواهم بر دَرِ ارباب بی مروّت دنیا بروم، من نمی‌خواهم بر در آن‌ها بنشینم تا خواجه بلند شود صبح صبحانه‌اش را بخورد و حمّامش را برود و یک سر و صورتی هم تمیز بکند و عرض کنم حضورتان یک قلیانی هم بکشد و عرض می‌شود قلیان که خب دخان است و حرام است دیگر سیگار و دخان و این‌ها حرام است. حالا بالأخره بخواهد یک فرض کنید یک شربتی بخورد و یک چایی بخورد چیز بکند و بعد هم کم‌کم لباس بپوشند و آب و جارو و فلان و حالا ساعت هشت و نه بلند شود ما برویم زودتر بایستیم، زودتر بایستیم که این بلند شود بیاید بیرون هان، حضرت می‌فرماید صد سال من یک هم‌چنین کاری را نمی‌کنم. بروم بر در خانه کی بایستم؟ تملّق پیش چه کسی بکنم؟ دست نیاز به سمت چه شخصی دراز کنم؟ اگر قرار ناله‌ای هم بکنم، اگر قرار است خضوعی بکنم این خضوع را فقط به یک درگاهی می‌کنم بی‌ارزد، آخر ای احمق آن کسی را که تو داری به سمت او ناله می‌کنی آن هم مثل تو است، به خدا قسم گلبول‌های سفید و قرمزش عین تو است، قدّش اندازه تو است، مویش اندازه تو است وزنش اندازه تو است، مغزش اندازه تو است یا کمتر است، قطعاً کمتر است، کمتر نبود که به این وضع و حال نبود، فعلًا چیزی که نیست مغز است، کمتر است، هان؟ اگر می‌خواهی ناله کنی یک جایی ناله کن که بی‌ارزد، ارزش داشته باشد، آن‌جا کجاست؟ آنجا فقط درگاه پروردگار است. امام علیه‌السّلام می‌فرماید: پیش کسی ناله نکن و این عزّت و شرافت انسانی را بی‌خود به هدر نده، حتی پیش ملائکه هم نکن، ملائکه که هستند؟ این‌ها هم همه اسباب و ادوات جریان مشیت خدا هستند ملائکه کی هستند، پیش جبرائیل هم نباید إنابه کرد، جبرائیل کی است؟ عزرائیل کی است؟ اسرافیل کی است؟

    1. ١. در« ديوان حافظ» طبع پژمان، مطبعه بروخيم (سنه ١٣١٨) ص ٨٤ غزل ١٨٧ بدين‌گونه مى‌باشد:
      بر سر آنم كه گر ز دست برآيد‌ *** دست به كارى زنم كه غصّه سر آيد
      منظر دل نيست جاى صحبت اضداد [١]‌ *** ديو چو بيرون رود فرشته در آيد
      صحبت حكّام، ظلمتِ شبِ يلداست‌‌ *** نور ز خورشيد خواه بو كه بر آيد
      بر در ارباب بى مروّت دنيا‌ *** چند نشينى كه خواجه كى بدر آيد
      ترك گدائى مكن كه گنج بيابى‌‌ *** از نظر رهروى كه بر گذر آيد
      صالح و طالح متاع خويش نمودند‌ *** تا كه قبول افتد و چه در نظر آيد
      خلوت دل نيست جاى صحبت اغيار (تعليقه)
/