اهمیت حال نیاز و فقر دائمی درسالک

ما یک وقتی یک مجلسی بودیم یعنی یک شخصی آمده بود از یک جا، خیلی وقت بود یک شخصی به ما گفت آقا فلان شخص آمده است به دیدنش برویم ما چندان تمایلی نداشتیم علی کل حال خب از این افراد زیاد هستند اما خب چون او اصرار کرد رفتیم، ما رفتیم بعدازظهری بود و حالا بگذرد از اینکه چه مطالبی ردّ و بدل شد و چه قضایایی گذشت دو نفر در آنجا بودند نشسته بودند یک مرتبه گفت: آقا برای اینکه مجلس ما هم خب لغو و لهو نباشد یک توسلی به حضرت بقیةاللَه هم داشته باشیم یکی از این‌ها شروع کرد به خواندن و تا خطّ دوّم را نخوانده که صدای صیحه و جیغ این پیرمرد رفت هوا، ای داد ای هوار ای فلان، تصوّر همین است که باید در هر جا هست گریه باشد توی سر زدن باشد، ناله باشد اگر حالا در یک جا فرض بکنیم که یک مجلسی باشد حالا فرض کنید که چندتا شعر هم خوانده باشد و این اشعار اشعار بهجت‌آور، سرور آور، نه این سرور و بهجت‌های مادّی و شهوانی و نفسانی! نه، اشعاری که خب شعار توحیدی است، اشعاری که از ائمّه علیهم‌السّلام هم هست، از بزرگان است و حالت نه اینکه حالت گریه است، حالت بهجت است حالت سرور است حالت شعف است نورانی است و شعف رحمانی است نه شعف حیوانی، اگر این‌طور باشد این‌ها را قبول ندارند.

و یکی از اشکالاتی که بر سلسله‌ی عرفان اینگونه افراد ولایتی‌ها می‌گیرند همین است، می‌گویند اینها در مجالسشان روضه نیست، در حالتی که هست، نه اینکه نباشد و دورغ می‌گویند یعنی یک تهمت است اما همیشه نیست خب بله همیشه نیست، همیشه مجلس روضه نیست، مگر شما همیشه باید گریه کنید؟ حالا شما منزلتان می‌روید گریه می‌کنید؟ منزلتان می‌گویید می‌خندید، شما ولایتی‌ها اگر ولایتی هستید خب دیگر بله! همیشه گریه کنید دیگر، چرا فقط گریه‌تان را برای مجلس می‌گذارید؟ در خانه هم بروید گریه کنید، شب هم می‌خواهید بخوابید گریه کنید، تصوّر این‌ها این است که اگر یک مجلسی بگذرد و درش گریه نباشد انگار آن مجلس، مجلس نیست. آن مجلس مجلسی که به خدا می‌رود نیست، آن مجلس مجلسی که دعوت به خدا می‌کند راه خدا می‌رود، نه، حتماً باید توسّل باشد و به این نحو باشد. در حالی که خدای متعال در وجود ما صفات مختلفی از جنبه‌ی کلّی صفات خودش قرار داده‌ است. مسئله‌ی ابتهال و رقت و عطوفت یکی از صفات است، مسئله‌ی بشّاشیت و بهجت و نور این هم یکی از صفات است فقط اینکه نیست، در وجود ما قهر قرار داده در وجود ما غضب قرار داده در وجود ما رقّت قرار داده، در وجود ما عطوفت قرار داده است، از آن طرف در وجود ما مسائل مخالف را قرار داده است من حیث المجموع انسان مجموعه‌ای است از نزول اسماء و صفات کلیه الهی که هر کدام از این‌ها برای رشد و تکامل انسان مفید است. رسول اکرم صلّی اللَه علیه و آله و سلم فرمود: