اهمیت رجاء زیاد نسبت به خدا و پرهیزازیآس وناامیدی

یک شخصی در آنجا بود از همین ائمه‌ی جماعات و بسیار مرد موجّه، این یک‌دفعه قبل از اینکه آقا بخواهند حرفی بزنند پرید وسط حرف ایشان شروع کرد افاضه فرمودن، و عجب افاضه‌ای هم فرمود، گفت که منظور این است که ائمه می‌فرمایند لباس کرامت را به ما بپوشان، عجب، یعنی منظور این است که بالاخره وقتی تو لباس کرامت را به ما پوشاندی خب بقیه می‌آیند پایین دیگر، یعنی ما می‌شویم رئیس، ما می‌شویم امام، ما می‌شویم بزرگ، خب ما ده‌تا رئیس که نداریم، فرض کنید افرادی که الآن در این‌جا هستند، فرض کنید می‌خواهیم در این‌جا قرعه بگیریم که رئیس تعیین کنیم، یک‌دفعه هر کسی به نام خودش بنویسد! یک‌دفعه همه‌ی این‌ها می‌شوند رئیس، مرئوس دیگر کیست در اینجا؟ هان؟ افرادی که در اینجا هستند می‌گویند که یک نفر در اینجا بشود رئیس بقیه بشوند چی؟ بقیه بشوند مرئوس، خب در نتیجه آن می‌رود بالا، بقیه می‌شوند چه؟ زیردست، از نقطه‌ی نظر امر و نهی می‌شوند زیردست.

امام صادق علیه‌السّلام به خدا می‌گوید، خدایا ما را بالا ببر، بقیه را بیاور پایین، منظور این است، حالا آن شخص هم شروع کرد لفظ قلم صحبت کرد، منظور این است که لباس کرامت را به ما بپوشان. آن یارو گفت خب قضیه فرقی نکرد، مسئله فرق نکرد، یعنی ما را بالا ببر و بقیه را بیاور پایین، گفت نه خیر! نه منظور این نیست، منظور این است که ما را امام قرار بده دیگران حالا آمدند پایین به جهنم، بالاخره می‌آیند پایین دیگر، زیردست.

بعد این رو کرد به آقا گفتش که آقا همین است؟ او خیلی بهش برخورد، آقا تا رو کرد به آقا گفت همین است؟ دیگر این شد مثل برج زهرمار و بعد شنیدیم که .... رو کرد به این و گفت البته تصور نشود، در این معانی تحقیق شده است، تحقیق شده است، یعنی ما بی‌خود حرف نمی‌زنیم، ما که چیزی نمی‌فهمیدیم، خیلی مرحوم آقا در این گونه مسائل رعایت ادب و رعایت احترام و رعایت آن مجلس را می‌کردند.