اهمیت رجاء زیاد نسبت به خدا و پرهیزازیآس وناامیدی

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

و اعلَمُ انّک للراجی بموضع اجابة و لِلمَلهوفینَ بمرصد اغاثه.

راجع به حقیقت رجاء و کیفیت رجائی که انسان باید از خداوند متعال داشته باشد قدری صحبت شد و مسئله به اینجا رسید که خدا برای هر شخص به میزان رجاء و امید او تقدیر و مشیت مقرر می‌کند. اگر کسی رجائش کم باشد، امیدش کم باشد. این خب طبعاً توقع کمی باید از خدا داشته باشد. اگر کسی رجائش زیاد باشد و امیدش زیاد باشد و بر این اساس هم قدم بردارد و حرکت کند طبعاً توقعش از خدا زیاد است و در مقابل، لطف او و عنایت او هم زیاد خواهد بود و اگر کسی نسبت به خدا رجاء نداشته باشد، طرفِ در معامله‌اش خدا نباشد، طرفِ در کارهایش خدا نباشد بلکه همین امور ظاهری و دنیا باشد پس بنابراین رجاء او و امید او به خدا منتفی خواهد بود و توقعی هم از خدا نباید داشته باشد.

مثلًا فرض بکنید یک شخصی بلند می‌شود و به جای اینکه نماز بخواند بیاید یک، یک ربعی ورزش کند. خب این برای خدا کاری انجام نداده چون خدا گفته باید نماز بخوانی، حالا ورزش خوب است، صبح انسان ورزش کند، ما نمی‌کنیم، ما خودمان توصیه می‌کنیم به دیگران ولی انجام نمی‌دهیم. ولی به جای خود محفوظ، ولی این ورزش را شما برای صحت و سلامتی خودتان می‌کنید. دیگر از خدا چه امیدی دارید؟ به خدا چه مربوط است قضیه؟ روز قیامت می‌گوید خدایا یک ربع هم ورزش به پای ما بنویس، ما نوشتیم، نوشتی برای سلامتیت به من چه مربوط است؟ من به تو گفتم نماز بخوان، نماز هم شرایطی دارد، شرط نماز طهارت است و رو به قبله ایستادن است و لباس طاهر پوشیدن است و با خلوص نیت ایستادن و نماز خواندن و توجه باطن، و کسی را غیر از من در نماز دخالت ندادن و حواس را این طرف و آن طرف نبردن و دور دنیا و افلاک نچرخیدن، و آدم یک‌دفعه می‌گوید السلام علیکم و رحمة اللَه، نمی‌داند کی شروع کرد؟ کی تمام کرد؟ همه‌ی دور کره زمین را دور زده است با همه صحبت کرده است. چندتا هم معامله وسط نماز انجام داده است، چک‌ها را امضاء کرده است، السلام علیکم و رحمة اللَه.