اهمیت رجاء زیاد نسبت به خدا و پرهیزازیآس وناامیدی

در ضمن فقرات این دعا حضرت می‌فرمایند: واسئَلُک ان تُکرِمَنى بِهَوانِ مَن شِئتَ من خَلقِک و لا تُهِنّى بِکرامةِ احَدٍ مِن اولِیائِک‌ چه نحوه حضرت دارند با خدا در اینجا صحبت می‌کنند؟ خدایا من از تو سؤال می‌کنم که مرا اکرام کنی و بزرگ بداری و از کرامت خود نصیب من نمائی در صورتی که افرادی را که بخواهی به پستی آن‌ها را بنشانی و افرادی که بخواهی آن‌ها را بر ذلّت بنشانی مرا لباس کرامت بپوشان‌ ولا تُهِنّى بِکرامةِ احَدٍ مِن اولیائِک‌ و مرا به وهن و پستی مینداز در صورتی که می‌خواهی، یکی از بزرگان و یکی از اولیاء خودت را به کرامت مخلع کنی و خلعت کرامت بر آن‌ها بپوشانی.

این حضرت صادق علیه‌السّلام در اینجا چه می‌خواهند بفرمایند؟ بله یادم می‌آید در یک ماه رمضانی افطاری منزل یکی از بستگان بودیم، مرحوم آقا بودند در همان زمان سابق، زمان شاه، در آنجا بودیم، چند نفر از آقایان معروف هم در آنجا حضور داشتند یکی از آقایانی که تازه از زندان بیرون آمده بود، همین سال آخر حکومت شاه بود، آمده بود و در آنجا حضور داشت که الآن هم ایشان در طهران است و ظاهراً متصدی بعضی از امور است، این رو کرد به آقا و گفت آقا این عبارتی را که امام صادق علیه‌السّلام می‌فرمایند در این دعا، که در این دعای ماه رمضان است چه معنا دارد؟ خب ظاهر این عبارت یک قدری جای تعجب است‌ واسئَلُک ان تُکرِمَنى بهوان مَن شِئتَ من خَلقِک‌ من از تو سؤال می‌کنم که مرا اکرام کنی به واسطه‌ی آن پستی که نصیب دیگران می‌کنی، یعنی دیگران را پست کن و مرا اکرام کن و بالای آن‌ها قرار بده، یعنی چه؟ ولا تُهِنّى بِکرامَةِ اَحَدٍمِن اولیائک‌ و مرا مورد اهانت خود قرار نده به واسطه‌ی‌ کرامت بعضی از اولیاء خودت که آن کرامت را نصیب آن‌ها می‌کنی، خب حالا آن دومی خیلی مسئله مطرح نیست ولی این اولی که‌ تُکرِمنى بهوان، من را ببر بالا، اما یک عده را بیاور پایین، این که نشد، امام صادق‌ بیاید بگوید خدایا مرا مورد کرامت خودت قرار بده به واسطه‌ی آن پستی که نصیب دیگران می‌کنی، یعنی دیگران را پست می‌کنی مرا ببر بالای آن‌ها قرار بده.