خواست سالک دردعاهای خویش مبتی بر اراده و مشیّت خداوند متعال

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

وَ اعلَم انَّک لِلرّاجی بِمَوضِع اجابَة و لِلمَلهوفین بِمَرصَدِ اغاثَه.

خدایا من می‌دانم کسانی که امید به تو دارند، مأیوس برنمی‌گردند، و رجاء آن‌ها جامه عمل می‌پوشد، و برای کسانی که، یأس آن‌ها را گرفته و شکست بر وجود آن‌ها عارض شده است تو بهترین پناه و اغاثه‌کننده هستی.

رجاء و امید نسبت به حوائج در شب‌های گذشته عرض شد صور مختلفی دارد. رجاء نسبت به امور دنیا. مقصود از امور دنیا صرفاً جمع اموال و تمتّع از مظاهر عالم ظاهر نیست. بلکه مقصود، هر خواست و هر امیدی است که بر خلاف رضای پروردگار و بر خلاف سنّت سنیه او بخواهد جامه عمل بپوشد، انسان از خدا بخواهد یک شخصی را از بین ببرد، انسان از خدا بخواهد گرفتاری و مرض را برای شخصی بیاورد. انسان از خدا بخواهد یک شخصی را موفّق نکند، انسان از خدا بخواهد در بعضی از مراتب، افراد شکست بخورند.

این‌ها تمام دعاها و امیدهایی است که این امیدها جنبه شیطانی و نفسانی دارد. خب طبعاً پروردگار متعال که نسبت به افراد جنبه قوم و خویشی ندارد و عنایت او نسبت به مخلوقات عنایت علّی است. و عنایت ربَوی است و عنایت خالق به همه مخلوقات خودش هست. [به همین خاطر پروردگار متعال‌] طبعاً نمی‌تواند این امیدها را جامه عمل بپوشاند. و این دعاها [را] بخواهد ترتیب اثر بدهد. چون پروردگار متعال حکیم است و این رجاء و امید، رجاء غیرحکیمانه است، و از حکیم، فعل و عمل غیرحکیمانه سر نمی‌زند این از یک طرف.

از طرف دیگر قطعاً این امید و این رجاء چون بر خلاف مصالح شخص دور می‌زند و منبعث از هوی و خصوصیات نفسانی انسان است، جنبه کدورت دارد و آن جنبه کدورت نمی‌تواند ممضای برای پروردگار باشد.