کیفیت خواست صحیح انسان از خداوند متعال نسبت به اموردنیوی

عالم خلقت رو دربایستی برنمی‌دارد، عالم خلقت پارتی بازی و ارتباط خویشاوندی برنمی‌دارد او مثل اینجا نیست که همه‌ی ملاک‌ها بر اساس روابط باشد چیزی که از آن خبری نیست ضوابط است، ضوابط آقا جان، تا دیروز این‌طور بود حالا سفارش فلان آقا همه چیز را برمی‌گرداند چرا؟ معلوم است چرا دیگر، تا امروز این‌طور است فردا یک‌دفعه مشیت الهی تعلق می‌گیرد، الهی دیگر! مشیت الهی، اله به معنای فاعل ما یشاء و قادر ما یرید. بله مشیت الهی تعلق می‌گیرد امروز مسئله به این نحو باشد، کسی نمی‌تواند حرف بزند، چشم مخلصیم مخلص، هرچه می‌فرمایید سمعاً و طاعتاً.

و این را می‌خواستم خدمتتان بگویم و خلاصه مطلب زیاد است، مطلب بسیار است ان‌شاءاللَه اگر در یک مجالی بود احتمال دارد که ما نسبت به این مسئله یک قدری بیش از آنچه که مرحوم آقا نوشتند توضیح بدهیم.

ایشان مثلا ما می‌دیدیم که آمدند مثلا در شب‌های ماه رمضان مشغول نوشتن بودند آن هم یک جور چیست؟ بیتوته است دیگر، بیتوته یعنی شب را به روز آوردن‌ «أبیت عند ربى یطعمنى و یسقینى».

رجاء پس این جهت اوّلش عبارتست از خواست که آن خواست جنبه‌ی دنیوی دارد یا جنبه‌ی اخروی دارد مسئله‌ی دوم این است که بر اساس این خواست مرجّو چه کسی باید باشد؟ مرجّو طبعاً مناسب با این خواست این تحقق پیدا می‌کند، مرجو طبعاً مناسب با این [است‌]، می‌گویند بین موضوع و حکم باید مناسبت باشد دیگر، خود موضوع خودش مشخّص حکم است خود موضوع خودش مشیر به حکم خواهد بود.

مسئله‌ی سوم: انسان است که انسان و آن شخص مرید، آن شخصی که امیدوار است آن شخص چه حالی داشته باشد و چگونه اراده بکند، در چه موقعیتی باشد؟ برای رجاء مواقف متعدّده‌ای هست. شکی نیست که ما مسئله‌ی رجاء و امید به مسائل و خواهش‌های دنیوی را در اینجا بدون توجّه به مطالب آخرت، ما در اینجا مدّ نظر قرار نمی‌دهیم به جهت اینکه اصلًا بحثش هیچ معنا ندارد و فایده‌ای ندارد «الهى و اعلمٌ انّک للرّاجى بموضعٍ اجابة» مقصود از این فقره در اینجا کسانی هستند که فقط امید به مسائل مادّی دارند به هر بهایی و به هر قیمتی، طبعاً این در اینجا اصلًا معنا ندارد پس می‌ماند مطلب آن قسمت دیگر و آن شقّ دیگر که خواست انسان و رجاء انسان، این خواست و این رجاء، جنبه‌ی آخرت داشته باشد اینی که خواست و رجاء جنبه‌ی آخرت دارد یعنی آن شخص راجی در مقام امید خدا را مدّ نظر دارد به نحو اجمال یعنی می‌خواهد که خلاصه شرّی مترتّب بر او نشود شرّی برای او پیش نیاید این شخص چه نحوه باید امید داشته باشد؟ چه نحوه باید انسان قصد کند؟