تحقق رجاء حقیقی در سایه التزام و عمل به مبانی

مرحوم آقا شیخ عباس طهرانی این آقا شیخ عباس طهرانی با این شیخ عباس صاحب مفاتیح فرق می‌کند یک وقتی اشتباه نشود آقا شیخ عباس صاحب مفاتیح کس دیگری است و آن هم آدم خوبی بود خدا رحمتش کند خب این آقا شیخ عباس طهرانی با او فرق داشت با مسلک او فرق داشت این اهل عرفان و این‌ها هم بود یعنی اهل راه و سلوک و این‌ها هم بود آقا شیخ عباس طهرانی، این آقا شیخ عباس صاحب مفاتیح ایشان اهل این حرف‌ها نبودند و از حرف‌هایش هم برمی‌آید که شاید مخالفتی هم داشت می‌گفتند که وقتی رفتیم پیش ایشان، وقتی آن درس اخلاق تمام شد راجع به حقیقت علم و آن نورانیت علم و التزام به عمل بر اساس علم و همین جنبه‌ی اعراض از دنیا و مقامات و مناصب و اینگونه مسائل و این‌ها، ایشان صحبت می‌کرد. وقتی که بیرون آمدیم آقا سید محمد حسین رو کرد به من و گفت آقا سید ابراهیم جلسه‌ای که امروز ما در خدمت آقای آقا شیخ عباس داشتیم مسیر ما را تا آخر عمر، دیگر مشخص کرد.

ایشان می‌گفت من از این طرز عبارت و کیفیت تعبیر و کلام که چطور یک نفر این قدر مطمئن است و این قدر روی یک مبنا مستقیم است که با این ضرص قاطع می‌گوید تا آخر عمر مسیر ما را دیگر مشخص کرد. از این اراده ایشان می‌گفت من خیلی در عجبم! خب خیلی می‌خواهد یک شخصی مثلًا یک شخصی ممکن است بیاید بگوید خب ما از کلام استفاده کردیم از مجلس استفاده کردیم بسیار حرف خوبی بود اما یکی بیاید این‌طور محکم بگوید تا آخر عمر دیگر مسیر ما را مشخص کرد این معلوم می‌شود یک اراده‌ی خیلی قوی دارد نسبت به چیز و ما این اراده را واقعاً در ایشان می‌دیدیم.

وقتی که ایشان می‌خواست نسبت به یک مسئله‌ای یک کاری را انجام بدهد دیگر ردخور نداشت. یعنی هیچ چیزی نمی‌شد مانع باشد برای انجام دادن این کار و همه‌ی مسائل تحت الشّعاع قرار می‌گرفت. و همین اراده موجب شد که نسبت به استاد ایشان و مطالبی که گفته می‌شود پشت سر ایشان‌ و حرف‌هایی که زده می‌شود و سایر از قضایا و خب طبعاً مشکلاتی که به واسطه‌ی این ارتباط برای ایشان پیش می‌آمد و این‌ها، ایشان توی تمام این مسائل بایستد و اصلًا به این حرف‌ها توجّه نکند خیلی نسبت به انجام آن مطلب، انجام آن قضیه، ایشان خیلی اراده‌اش اراده [ی محکمی بود.] خب کسی که این‌طور هست طبعاً به آن منویات و به آن اهداف هم می‌رسد.