تحقق رجاء حقیقی در سایه التزام و عمل به مبانی

خب در اینجا چند مطلب وجود دارد یکی اینکه امید باید چه باشد؟ و انسان باید چه چیزی را بخواهد؟ این یک مسئله. مطلب دومی که در اینجا هست این است که آیا دعا و امید برای رسیدن به آن کمالات و به آن منویات آیا صحیح است و خواستن از خدا صحیح است یا صحیح نیست؟ چون ما در بعضی از موارد داریم انسان باید تسلیم باشد دیگر. یکی اینکه انسان در این امیدی که دارد به رحمت خدا و به فیوضات، در قبال این امید باید چه‌کاری را انجام بدهد؟ این‌ها مسائل مختلفی است که به هر کدام از این‌ها به نحو اجمال باید اشاره کنیم.

یکی از این مطالب همین است که ما باید امیدوار چه باشیم؟ چه چیزی را بخواهیم؟ چون در اینجا ندارد دیگر، کسی که امیدوار است امیدوار به چه باشد؟ امید داشته باشد به خدا، امید داشته باشد به لطف خدا، خب نسبت به چه مسئله‌ای؟ ما همین امید داشته باشیم. شکی نیست در اینکه از نقطه‌ی نظر عقلی و از نقطه‌ی نظر برهانی چون باید ببینیم این طرف ما که مرجّو ماست این مرجّو از چه سنخ مقوله‌ای است؟ خب مرجّو فرق می‌کند یک وقتی مرجّو انسان، آنی که انسان به او امید دارد مثلًا فرض بکنید که پدر انسان است خب انسان به پدرش امید دارد امید چه دارد؟ امید دارد خب پدر فرض بکنید که وسائل زندگی او را فراهم کند وسائل درس او را فراهم کند او را مدرسه بفرستد غذای او را تأمین کند، زندگی او را تأمین کند خب این امیدهایی است که انسان نسبت به پدر دارد و همین‌طور خب نسبت به مسائل معنوی.

یک وقتی انسان به رئیس اداره امید دارد امید چیه؟ این است که به او ترفیع مقام بدهد مرخّصی بدهد فرض کنید اضافی حقوق بدهد، قاعده این است دیگر و الّا آدم عاشق چشم و ابروی رئیس اداره که نیست! امید به رئیس اداره را داشتن و سر را کج کردن و بفرمایید بفرمایید، آقا این بادمجان دور قاب‌