حقیقت معنای انتظار فرج

لذا امام صادق می‌فرماید: «سواءٌ أدرک الظّهور أو لَو یدرک» چه به ظهور برسد چه به ظهور نرسد.¹ و این همان معناییست که مرحوم آقا و آقای حداد می‌فرمودند که انسان نباید به دنبال ظهور باشد. انسان باید به دنبال وصول به باطن باشد این همان معنا است حالا دیدید چقدر معنای منطقی است؟ اینکه می‌فرمایند: انسان نباید بدنبال ظهور باشد یعنی ظهور یک امر ظاهر است یک امری است که نفس می‌طلبد، حالا ببینیم این امام زمان می‌آید چه می‌شود؟ آه می‌زند شمشیر شق رق تق یکی را از این طرف می‌زند یکی را از آن طرف چیز می‌کند کشور را دو نصف می‌کند سرزمین را نمیدانم چهار قسمت می‌کند و یک عدّه را در دریا می‌ریزد یک عدّه را به چاه! ببینیم ما چه می‌شود؟ چرا به دنبال این هستیم؟ چرا به دنبال ظهور امام زمان در دل خود نیستیم؟ که امام زمان بیاید در دل ما ظهور کند ما چه کار داریم به اینکه حالا امام زمان می‌آید با امریکا چه‌کار می‌کند؟ شاید بیاید اتّفاقاً سازش هم بکنند ما چه هیچی نداریم، این امریکای شیطان بزرگ نه! شاید افرادش مردمش حالا ما به دولتش کار نداریم که حالا آن دولتش، دولت خلاف هست و دولت ظالم است و چه هست مردمش مثل مردم عادی‌اند دیگر، بالأخره آن‌ها هم بشرند آن‌ها هم فطرت دارند، آن‌ها هم وجدان دارند آن‌ها هم عقل دارند آن‌ها هم صداقت دارند آن‌ها دارند حالا این همه افراد خوب هستند افرادی خوب ولی حالا امریکایی هستند این دلیل نیست که حالا هر کسی امریکایی شد یک مهر شیطان چنان بر پیشانیش بخورد که امام زمان هم نتواند آن را بکند، نخیر! نه! یا اینکه فرض کنید که چین یا افریقا یا انگلیس استرالیا، همه، چه، فرانسه، همه‌ی این‌ها افراد خوب دارند افراد بد هم دارند حالا ما مردم ایران صددرصد همه سلمان فارسی هستیم؟ ما همه ابوذر غفاری هستیم؟ که حالا داریم به دیگران ایراد می‌گیریم، آنجا این هستند آنجا این هستند! گفت یا فرمود، دوباره ما گفتیم گفت، یادتان می‌آید آقا فرمودند فرمود، حافظ را بگویید فرمود: