مرتب سازی:
خصوصیات سالک رند و زرنگ
2أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحيم
وصلَّى اللَه عَلَى سيّدنا و نبيّنا أبىالقاسم مُحَمّدٍ
وعلى آله الطّيبين الطّاهرين و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعينَ
فربى احمد شىءٍ عندى و أحق بحمدى
اللَهم انى اجد سبل المطالب اليك مشرعه و مناهل الرجاء اليك مترعه
حضرت سجاد علیه السلام پس از این اوصافی كه برای پروردگار میشمرند و خلاصه تمام نقاط ضعف كه منتسب به جنبهی امكانی نقصان وجودی و جنبهی خلقی ما است این نكات ضعف را امام سجاد علیه السلام بیان میكنند.
یادم است سالهای پیش در زمان حیات مرحوم آقا، كه ما همین دعای ابوحمزه را ظاهرا از آن زمانها میگفتیم هان؟ مثل این كه ظاهرا از همان موقعها بوده، بله. یك شب من حرم بودم و یك طلبهای آمد پیش ما كه ایشان هم در همین مجالس میآمد و نسبت به این دعای ابیحمزه مطلبی در ذهن داشت، گفت آقا چطور میشود این فقرات دعای ابیحمزه كه حضرت سجاد در این فقرات به خودشان گناه را نسبت میدهند میگویند خدایا من گناه میكنم؟ مثلا در این دارد «الحمدلله الذى يحلم عنى حتى كأنى لا ذنب لى» امام مگر گناه میكند؟ چیزی كه نیست چطوری و چه قسمی ما این را به خودمان نسبت بدهیم بگوییم هست؟ من كه فرض كن الان فلان چیز را ندارم در جیبم فرض كنید كه من باب مثال تسبیح نیست بگویم آقا من تسبیح دارم، پول ندارم بگویم من پول دارم! فرض كنید كه فلان یا فرض كنید كه من باب مثال، فلان گناه را من انجام ندادم بیایم به مردم بگویم آی من فلان گناه را انجام دادم، خب این حرام است صحیح نیست.
همانطوری كه انسان یك امری را انجام داده نمیتواند بگوید من انجام ندادم حرام است دیگر، یك امری را انجام داده فرض كن یك دروغی را گفته حالا بیاید بگوید كه آقا من این دروغ را نگفتم یا غیبتی را كرده و آن غیبت هم به گوش آن شخص رسیده البته بدانیم در غیبت، مسئلهاش فرق میكند به خلاف آن چه كه میگویند، غیبت حرام است و حتی در روایت هم داریم الغیبةُ اشد من الزنا1 و غیبت عبارت از این است كه انسان آبروی یك مؤمنی را كه عیب او را كسی نمیداند حالا یك وقتی یك شخصی فرض كنید كه یك عیب دارد و یك اشكالی دارد و آن اشكالش را همه میدانند برای همه مشخص است همه اطلاع دارند فرض كنید كه شارب الخمر است و همه هم اطلاع دارند كه او شارب الخمر است آدم میگوید آقا! فلانی شرب خمر میكند گرچه به قول مرحوم آقای انصاری رضوان اللَه علیه ایشان میفرمودند میگویند غیبت در صورتی كه آن عیب و آن نقص علن باشد دیگر حرمت ندارد ولی آیا مستحسن هم هست؟ حالا كه حرمت ندارد آدم بیاید بگوید! بله؟
- الخصال، ج ١، ص ٦٣.